Shutter Island (2010) - Ocr fps 23.976, runtime 2:18:04
หมู่เกาะในอ่าวบอสตัน 1954
ควบคุมตัวเองหน่อย เท็ดดี้ ต้องเก็บอาการหน่อย
ก็แค่น้ำ
น้ำเยอะแยะไปหมด
เต็มไปด้วย...
ไม่เอาน่า
- เจ้านายเป็นอะไรรึเปล่า - ไม่เป็นไร ก็แค่...
แค่เจอน้ำเป็นต้องเมาคลื่น
- นายคือผู้ช่วยคนใหม่ของฉันเหรอ - ครับผม
แย่หน่อยนะ มาเห็นสภาพหัวทิ่มชักโครกแบบนี้
ไม่เหมือน "เท็ดดี้ แดเนียลส์ ผู้เป็นตำนานเลย"
- ผมจะบอกให้ - ตำนานเหรอ
ถามหน่อยเถอะพวกที่พอร์ตแลนด์เมายาอะไร
ซีแอ็ตเติลครับ ผมมาจากสำนักงานซีแอ็ตเติล
เป็นตำรวจศาลมานานแค่ไหนแล้ว
4 ปี
งั้นก็รู้เรามีอำนาจน้อยแค่ไหน
รู้ครับ
แล้วคุณล่ะ มีแฟนรึยัง หรือแต่งงานแล้ว
เคยแต่ง
เธอตายแล้ว
- เวรกรรม ผมไม่... - ไม่ต้องห่วง
เกิดไฟไหม้อพาร์ตเมนต์ตอนที่ฉันทำงานอยู่
ตายไปสี่คน
เธอตายเพราะควัน ไม่ใช่เพราะไฟ มันสำคัญนะ
เสียใจด้วยครับ เจ้านาย
บุหรี่อยู่ไหนเนี่ย
เอานี่ เอาของผมสิ
สาบานได้ว่าอยู่ในแจ็คเก็ตก่อนขึ้นเรือ
เจ้าหน้าที่รัฐบาลเล่นเราหมดตัวประจำ
ขอบใจ
พวกนั้นให้ข้อมูลของโรงพยาบาลนี้ก่อนมารึยัง
ผมรู้แค่ว่าเป็นโรงพยาบาลประสาท
สำหรับอาชญากรโรคจิต
ถ้าเป็นแค่พวกได้ยินเสียงแปลกๆ
วิ่งไล่จับผีเสื้อทั้งวัน เราคงไม่ต้องถูกส่งมานี่หรอก
- นั่นเหรอครับที่หมาย - ใช่
อีกด้านนึงของเกาะเป็นหน้าผาหิน
ลึกลงไปถึงผิวน้ำเลยครับ
ท่าเรือเป็นทางเข้าทางออกเดียว
เราจะถอนสมอทันทีที่พวกคุณขึ้นฝั่ง
ถ้าเร่งมือกันหน่อยก็จะเป็นพระคุณอย่างสูงครับ
- ทำไม - พายุกำลังมา
ผู้ช่วยตำรวจศาล
ไม่เคยเห็นตราตำรวจศาลมาก่อน
ผมผู้ช่วยพัศดีแม็คเฟียร์สัน
ขอต้อนรับสู่เกาะชัตเตอร์
ผมจะพาขึ้นไปที่แอชคลิฟ
ลูกน้องคุณดูวิตกกังวลนะ คุณแม็คเฟียร์สัน
ตอนนี้ก็วิตกกันทุกคนแหละครับ
สุสานโรงพยาบาลแอชคลิฟ
"จงจดจำเราไว้ เพราะเราก็เคยอยู่ เคยมีคนรัก และเคยหัวเราะ"
รั้วไฟฟ้ารอบอาณาบริเวณ
รู้ได้ยังไง
เคยเห็นมาก่อนน่ะ
เอาละ เราจะให้ความช่วยเหลือพวกคุณเท่าที่ช่วยได้
แต่ระหว่างอยู่นี่ ต้องปฏิบัติตัวตามกฎ
เข้าใจใช่มั้ยครับ
แน่นอน
อาคารอิฐสีแดง ทางด้านขวาคือแดนเอ แดนผู้ชาย
แดนบี แดนผู้หญิง คืออาคารทางด้านซ้าย
แดนซี คืออาคารที่อยู่บนหน้าผา
ป้อมโบราณสมัยสงครามกลางเมือง
เป็นที่อยู่ของคนไข้ที่อันตรายที่สุด
แดนซีเป็นเขตหวงห้าม
หากไม่มีหนังสืออนุญาตและไม่มีผม
กับคุณหมอคอว์ลีย์อยู่ด้วย
เข้าใจใช่มั้ย
คุณทำเหมือนโรคบ้าติดต่อได้
เราต้องขอยึดอาวุธปืนของพวกคุณไว้
คุณแม็คเฟียร์สัน เราเป็นตำรวจศาลที่ได้รับการแต่งตั้งมา
เราต้องพกอาวุธปืนติดตัวตลอดเวลา
คำสั่งพิเศษที่ 319 ของทัณฑสถานกลาง
กำหนดไว้ชัดเจนว่าเมื่ออยู่ในทัณฑสถาน
เจ้าหน้าที่ของทัณฑสถานดังกล่าว เป็นผู้มีอำนาจเด็ดขาด
พวกคุณจะไม่ได้ผ่านประตูนี้เข้าไป พร้อมอาวุธเด็ดขาด
โอเค พิธีรีตองเสร็จสักที เชิญ
เข้าไปพบหมอคอว์ลีย์กันดีมั้ย
เธอหนีไปเมื่อไร นักโทษที่ว่า
คุณหมอคอว์ลีย์จะให้รายละเอียดคุณเอง มันเป็นระเบียบ
เจ้าหน้าที่ทัณฑสถานที่โรงพยาบาลประสาท
ผมว่าประหลาด อย่าถือสาคำพูดผมนะ
ที่แบบนี้มีแห่งเดียวในสหรัฐฯ ในโลกด้วย
เรารับเฉพาะคนไข้อาการหนักและอันตราย
ที่โรงพยาบาลอื่นเอาไม่อยู่
ทั้งหมดเป็นฝีมือหมอคอว์ลีย์
เขาสร้างที่นี่ขึ้นมาไม่เหมือนใคร
ที่นี่เป็นโรงพยาบาล สำหรับคนที่สังคมมองว่าเกินจะเยียวยา
ที่หนึ่งที่จอห์นส์ ฮ็อปกินส์ เรียนต่อฮาวาร์ด...
ขอดูบัตรประจำตัวครับ ท่านสุภาพบุรุษ
แสดงตราตำรวจด้วย
หมอคอว์ลีย์เป็นที่ปรึกษาหลายครั้งหลายหน ให้สก็อตแลนด์ยาร์ด
เอ็มไอ 5 หน่วยข่าวกรอง...
ทำไม
หมายความว่ายังไง
ทำไมหน่วยข่าวกรองต้องขอคำปรึกษาจิตแพทย์ด้วย
คุณคงต้องถามเขาเอง
- คุณตำรวจแดเนียลส์ - คุณหมอ
คุณตำรวจอูล
ขอบใจนะ ผู้ช่วย หมดธุระแล้ว
ครับ ยินดีครับทุกคน
เขาชื่นชมคุณมาก
แม็คเฟียร์สันเป็นคนดี เขาศรัทธาในงานที่เราทำที่นี่
งานที่ว่านั่นคืออะไรแน่
ใช้คุณธรรมผสานกฎหมายและการบำบัดคนไข้
ขอโทษครับหมอ ผสานอะไรกับอะไรนะ
ภาพวาดพวกนั้นตรงทีเดียว
คนไข้ที่เราเคยต้องจัดการที่นี่
เคยอยู่ในสภาพที่กินนอนขับถ่ายในห้องเดียว
พวกเขาเคยถูกซ้อม
เหมือนการเฆี่ยนตีให้เลือดออกจะขับความบ้าออกไป
เราเคยเอาเหล็กบีบขมับ
จับพวกเขาแช่น้ำเย็นจัดจนหมดสติ
หรือจมน้ำตาย
- แล้วเดี๋ยวนี้ล่ะ - เรารักษาพวกเขา
พยายามบำบัด พยายามรักษาให้หาย
ถ้าไม่สำเร็จ อย่างน้อยเราก็มอบ
สิ่งที่พวกเขาต้องการในชีวิต ความสงบ
พวกนี้เป็นนักโทษคดีอุกฉกรรจ์ทั้งนั้นใช่มั้ย
พวกเขาทำร้ายผู้คน
- บางคนก็ฆ่าคนตาย - เกือบทุกคดี ใช่
ถ้าอย่างนั้นนะ หมอ ส่วนตัวผมคงต้องพูดว่า
ช่างหัวความสงบพวกนี้เถอะ
ผมมีหน้าที่รักษาพวกคนไข้ ไม่ใช่เหยื่อที่พวกเขาทำร้าย
ผมไม่มีหน้าที่ตัดสินใคร
- งั้นนักโทษหญิงคนนี้ - คนไข้
ขอโทษที คนไข้
เรเชล โซเเลนโด หลบหนีไปในช่วง 24 ชม.ที่ผ่านมา
ระหว่างสี่ทุ่มถึงเที่ยงคืนเมื่อคืน
เธออันตรายรึเปล่า
ก็ทำนองนั้น เธอฆ่าลูกสามคนของตัวเอง
โดยจับกดน้ำในทะเลสาบหลังบ้าน
เธอพาลูกออกไปทีละคน แล้วจับหัวกดน้ำจนสิ้นใจ
จากนั้นก็พาลูกทั้งสามกลับมาข้างใน แล้วจับนั่งโต๊ะอาหารในครัว
แล้วก็กินอาหาร จนเพื่อนบ้านคนหนึ่งแวะมาหา
- แล้วสามีของเธอล่ะ - เสียชีวิตที่หาดนอร์มังดี
แม่ม่ายสงคราม ตอนแรกที่มาที่นี่เธอไม่ยอมกินอะไร
เธอบอกว่าลูกๆ ยังไม่ตาย
ขอโทษนะคุณหมอ คุณพอมียาแอสไพรินบ้างมั้ย
ปวดหัวบ่อยเหรอ คุณตำรวจ
ก็มีบ้าง แต่วันนี้คงเมาเรือมากกว่า
ร่างกายขาดน้ำ
- ไม่เป็นไรนะ เจ้านาย - ไม่เป็นไร
ถ้าอย่างนั้น คุณก็พูดถูกแล้ว ยิ่งง่ายยิ่งดี
ขอบคุณมาก
เรเชลเชื่อว่าลูกๆ ยังมีชีวิตอยู่
และเชื่อว่าที่นี่คือบ้านของเธอในเบิร์กเชียร์ส
ล้อเล่นแน่ๆ
ไม่มีแม้แต่ครั้งเดียวในสองปีนี่
ที่เธอรับรู้ว่าตัวเองอยู่ในโรงพยาบาลบ้า
เธอเชื่อว่าเราเป็นคนส่งของ คนส่งนม บุรุษไปรษณีย์
เพื่อคงความเชื่อผิดๆ ว่าลูกเธอยังไม่ตาย
เธอได้สร้างโครงสร้างเรื่องราวที่ซับซ้อน
เธอให้เราทุกคนมีส่วนในเรื่องนั้น
คุณค้นหาบริเวณนี้รึยัง
ผู้คุมกับคนของเขาค้นหาจนทั่วเกาะ
ไม่มีวี่แววเลย
ที่แย่กว่านั้นคือเราไม่รู้ ว่าเธอออกไปจากห้องของเธอได้ยังไง
ประตูล็อคจากข้างนอก หน้าต่างก็มีลูกกรง
มันเหมือนจู่ๆ เธอก็หายตัวผ่านกำแพงไป
ผมพาเธอกลับมาที่ห้อง หลังจากกลุ่มบำบัด ล็อคประตู
กลับมาดูอีกทีตอนเที่ยงคืน เธอก็ไม่อยู่แล้ว
ถามจริงๆ เถอะครับหมอ เป็นไปได้ยังไงที่สมองเธอไม่ซึมซาบความจริงเลย
เธออยู่ในโรงพยาบาลโรคจิตนะครับ
เรื่องแบบนี้มันน่าจะรู้บ้างแหละ
ผู้ป่วยที่นี่ได้รับแจกรองเท้ากี่คู่ครับ
สองคู่
ความรู้ตัวไม่ใช่สิ่งที่เลือกได้ มันเลือกไม่ได้ว่าจะหายเมื่อไหร่
เธอไปจากที่นี่ทั้งเท้าเปล่าเหรอ
ไม่เอาน่า หมอ พื้นที่แบบนี้ เธอไปไหนไม่ได้หรอก
คุณตำรวจ
กฎแห่งสี่ ใครคือ 67
นี่ลายมือเรเชลแน่ๆ
แต่ผมไม่รู้ว่ากฎแห่งสี่คืออะไร
- ไม่ใช่ศัพท์ทางจิตเวชเหรอ - ไม่ใช่
"ใครคือ 67"
ผมจะรู้ได้ยังไง
คงต้องบอกว่าใกล้เคียงกับ ผลสรุปทางการแพทย์ของผม
คิดว่าเป็นการเขียนมั่วๆ เหรอ
ไม่มีทาง เรเชลเป็นคนฉลาด อัจฉริยะเลยล่ะ
กระดาษแผ่นนี้อาจมีความสำคัญ
ขอโทษนะ คุณหมอ แต่เราต้องเก็บมันไว้
แน่นอน
คุณว่าเธอต้องผ่านทางนี้เหรอ
หลังจากปิดไฟ พวกบุรุษพยาบาลที่จะเล่นไพ่กันที่นี่
เมื่อคืนมี จนท.เจ็ดคนนั่งอยู่ปลายบันได
และเล่นไพ่โป๊กเกอร์กัน
แต่เรเชลดูเหมือนจะเล็ดลอดผ่านคนพวกนี้ไปได้
ทำไม
ยังไงล่ะ ล่องหนไปเหรอ
หมอ เราคงต้องขอดูประวัติบุคลากร
ของ จนท.โรงพยาบาลทุกคน
ทั้งพยาบาล ผู้คุม บุรุษพยาบาล ทุกคนที่ทำงานที่นี่
เราจะพิจารณาคำขอของคุณ
มันไม่ใช่คำขอนะ หมอ
ที่นี่เป็นสถานพยาบาลของรัฐ และนักโทษอันตราย...
- คนไข้ - ...คนไข้
หนีไป คุณต้องให้ความร่วมมือ มิฉะนั้น...
ผมต้องขอดูก่อนว่าทำอะไรได้บ้าง
หมอ เราต้องสอบปากคำเจ้าหน้าที่
เข้าใจมั้ย
ผมจะให้ทุกคนมารวมกันในห้องประชุม หลังอาหาร
ถ้ามีคำถามอื่นอีก
ก็เชิญคุณออกไปร่วมค้นหากับผู้ช่วยพัศดี
แผ่นดินใกล้ที่สุดห่างไป 18 กม. น้ำเย็นจนแทบจะเป็นน้ำแข็ง
เมื่อคืนกระแสน้ำแรงมาก แถมน้ำขึ้นด้วย
ถ้าเธอจมน้ำ หรือกระแทกโขดหิน
ศพก็น่าจะถูกซัดขึ้นมาที่ชายฝั่ง
แล้วถ้ำข้างล่างนั่นล่ะ พวกคุณตรวจดูรึยัง
เธอไม่มีทางไปที่นั่นได้
ด้านล่างของหน้าผามีแต่พืชพิษ ไอวี่พิษ
โอ๊คพิษ ซูมัค พืชมีหนาม ขนาดเท่าไอ้หนูผมเลย
คุณพูดเองนี่คุณตำรวจ เธอไม่มีรองเท้า
เอาละ งั้นไปตรวจอีกฝั่งกันเถอะ
- นั่นหอคอยอะไร - ประภาคารเก่า
ผู้คุมเข้าไปค้นข้างในแล้ว
ข้างในมีอะไร คนไข้เหรอ
สถานที่บำบัดน้ำเสียครับ
จะมืดแล้ว คืนนี้ผมคงเลิกค้นหาแค่นี้
ไปกันเถอะ ทุกคน
คุณอยู่เวรเฝ้าบันไดเหรอ
ครับ ไม่มีใครเข้าออกจากห้องตรงทางเดินนั่นได้
โดยที่ผมไม่เห็น
โอเค เรเชล โซเเลนโด มีใครอีกที่เธอต้องผ่าน ถึงจะลงไปตรงนั้นได้
ผม เกลน มิก้า
ผมไม่เห็นใครสักคน
คุณเฝ้าเวรทั้งคืนเหรอ
ครับ แต่ผมไม่เห็นอะไรเลย
เกลน
บอกความจริงมาเถอะ
ผม...
ผมคงไปเข้าห้องน้ำบ้าง
อะไรนะ นายทำผิดระเบียบ ให้ตาย...
ผมไปไม่เกินหนึ่งนาที
เอาละ กลับมาก่อน ทุกคนย้อนกลับมาหน่อย
คุณโซแลนโดถูกนำกลับมาไว้ที่ห้อง ตอนที่ปิดไฟแล้ว
มีใครรู้มั้ยว่าเธอทำอะไรก่อนหน้านั้น
มีมั้ย
ไม่เอาน่า มีมั้ย มีใครมั้ย มีมั้ย
เธอเข้าร่วมกลุ่มบำบัดค่ะ
มีอะไรผิดปกติมั้ย
"ผิดปกติ" ยังไงคะ
ว่าไงนะ
ที่นี่เป็นโรงพยาบาลประสาท สำหรับอาชญากรโรคจิตนะคะ
คำว่าปกติไม่ใช่ส่วนหนึ่งของงานของเรา
งั้นผมจะถามใหม่
เมื่อคืนนี้ระหว่างกลุ่มบำบัด มีอะไรมั้ย ที่...
เอาเป็นว่า ไม่รู้สิ น่าจดจำกว่า...
- ตามธรรมดาเหรอคะ - ใช่
ไม่ค่ะ โทษที
คุณโซแลนโดพูดอะไรระหว่างกลุ่มบำบัดรึเปล่า
เธอกังวลเรื่องฝน
แล้วก็เกลียดอาหารที่นี่ เธอบ่นตลอดเวลา
เมื่อคืนก็บ่น
งั้นคุณก็อยู่ที่นั่น คุณหมอล่ะ อยู่ด้วยรึเปล่า
ค่ะ หมอชีฮานเป็นคนนำกลุ่ม
หมอชีฮานเหรอ
ค่ะ หมอเป็นคนนำกลุ่ม
คุณหมอเป็นจิตแพทย์หลัก ที่ดูแลการรักษาเธอ
เราต้องขอคุยกับหมอชีฮาน
คงเป็นไปไม่ได้ คุณหมอลงเรือข้ามฟากไปเมื่อเช้า
เขาวางแผนวันหยุดไว้ แล้วก็เลื่อนออกไปนานมากแล้ว
คุณกำลังปิดสถานที่ คนไข้อันตรายหนีไป
แต่กลับปล่อยให้หมอเจ้าของไข้ไปเที่ยวเหรอ
แน่นอน เขาเป็นหมอนี่
คุณมีเบอร์ติดต่อที่ที่เขาจะไปรึเปล่า
ฮัลโหล ฮัลโหล
ฮัลโหล
มีใครอยู่มั้ย
ขอโทษครับ โทรศัพท์ขัดข้องทั้งระบบ
พายุถล่มแผ่นดินใหญ่อย่างแรง
โทรศัพท์ใช้งานได้เมื่อไหร่ ตามผมมาทันที
คุณตำรวจต้องโทรติดต่อเรื่องสำคัญ
ครับผม
ฮัลโหล ฮัลโหล
ผมต้องตรวจคนไข้ในแดนช่วงค่ำ
แต่ผมจะเตรียมเครื่องดื่มและซิการ์ ไว้ที่บ้านตอนสามทุ่ม
ถ้าคุณอยากแวะไป
ดี งั้นเราค่อยคุยกันตอนนั้น
เราคุยกันแล้วนี่ คุณตำรวจ
ต้องบอกว่าผมคิดว่า ตัวเองเลือกรับราชการผิดสายงาน
หรูหราไปหน่อย ที่นี่ถูกสร้างขึ้นระหว่างสงครามกลางเมือง
พร้อมๆ กับป้อมทหารที่ใช้เป็นแดนซี
นี่เป็นที่พักของผู้บังคับการคนเก่า
พอทางการรู้ ผู้บังคับการก็ถูกขึ้นศาลทหาร
ผมพอจะเห็นว่าทำไม
เพลงเพราะ ของใครน่ะ บราห์มส์เหรอ
ไม่ใช่
- มาห์เลอร์ - ใช่เลย คุณตำรวจ
ขอโทษครับทุกท่าน นี่เพื่อนร่วมงานของผม คุณหมอเจราไมอาห์ เนห์ริง
เปียโนกับเครื่องสายสี่ชิ้นใน เอ ไมเนอร์
ดื่มอะไรดีครับ สุภาพบุรุษ
- เหล้าไรย์ ถ้าคุณมีนะ - โซดาน้ำแข็งครับ ขอบคุณ
คุณไม่ชอบดื่มเหล้าเหรอ ผมแปลกใจนะเนี่ย
ปกติคนอาชีพคุณดื่มเก่งไม่ใช่เหรอ
ปกติก็ใช่ แล้วอาชีพคุณล่ะ
ว่าไงนะ
- อาชีพคุณล่ะ หมอ จิตแพทย์น่ะ - ใช่
ผมได้ข่าวว่ามีขี้ยากับขี้เมาเต็มไปหมด
ผมไม่เห็นอย่างนั้น
นั่นอะไร ในแก้วคุณน่ะ ชาเย็นเหรอ
เยี่ยมมาก คุณตำรวจ
คุณมีสัญชาตญาณการป้องกันตัวที่ยอดเยี่ยม
คุณคงชำนาญเรื่องการสอบปากคำ
รู้มั้ย คนแบบคุณผมถนัดนะ
คนที่เกลือกกลั้วกับความรุนแรง
สันนิษฐานมั่วแล้วมั้ง
ไม่ใช่การสันนิษฐาน ไม่ใช่เลย
คุณเข้าใจผมผิดแล้ว ผมว่าคุณเป็นพวกที่เกลือกกลั้วกับความรุนแรง
ผมไม่ได้กล่าวหาว่าคุณเป็นคนรุนแรง
มันต่างกันนะ
ไม่เป็นไร หมอ ขยายความให้เราฟังหน่อย
พวกคุณทั้งสองคน เคยเป็นทหารในต่างประเทศใช่มั้ย
เรื่องนั้นเดาไม่ยากนี่ หมอ
เราทั้งคู่อาจเคยทำงานเอกสารที่นั่น
ไม่ใช่
ตั้งแต่สมัยเด็ก
คุณทั้งคู่ไม่เคยเดินหนีการชกต่อย
ไม่ใช่ว่าคุณชอบ
แต่เพราะคุณไม่เคยยอมแพ้
เราไม่ได้ถูกเลี้ยงมาให้วิ่งหนี หมอ
ใช่ "ถูกเลี้ยง"
ใครเลี้ยงคุณมา คุณตำรวจ
ผมเหรอ
หมาป่า
มีสัญชาตญาณการป้องกันตัวที่น่าทึ่งจริงๆ
คุณเชื่อในพระเจ้ามั้ย คุณตำรวจ
ผมพูดจริงๆ นะ
คุณเคยเห็นค่ายมรณะมั้ย หมอ
ภาษาอังกฤษของเขาดีมาก
แต่เน้นเสียงพยัญชนะมากไปหน่อย
คุณเป็นคนเยอรมันใช่มั้ย
เข้าเมืองอย่างถูกกฎหมาย เป็นอาชญากรรมด้วยเหรอ คุณตำรวจ
ไม่รู้สิ หมอ คุณบอกเราสิ
ฟังนะ
เราต้องการแฟ้มข้อมูลของชีฮาน
และบุคลากรที่เหลือทุกคน
เราให้แฟ้มบุคลากรกับคุณไม่ได้ จบ
- เราต้องการแฟ้มพวกนั้น - ไม่มีทาง
บ้าน่ะสิ ไม่มีทาง
บ้ามาก
ใครมีอำนาจจัดการที่นี่กันล่ะ
คุณหมอเนห์ริงเป็นผู้ประสานงาน คณะกรรมการบริหาร
เขาเป็นผู้ส่งผ่านคำร้องของคุณ และมันก็ถูกปฏิเสธ
ปฏิเสธเหรอ พวกเขาไม่มีอำนาจปฏิเสธ คุณก็ไม่มีเหมือนกัน
คุณตำรวจ สืบสวนเรื่องนี้ต่อไปเถอะ เราจะช่วยคุณเท่าที่เราจะทำได้
การสืบสวนนี้จบแล้ว
เราจะเขียนรายงานและส่งต่อให้...
- ลูกน้องของฮูเวอร์ - ลูกน้องของฮูเวอร์ ใช่
เราจะนั่งเรือข้ามฟากกลับตอนเช้า ชัค มาเถอะ
คืนนี้เยี่ยมทีเดียว
พวกคุณจะพักในที่พักบุรุษพยาบาล
เจ้านายครับ
เราจะกลับกันจริงๆ เหรอ
ทำไมล่ะ
ผมว่า... ไม่รู้สิครับ ผมไม่เคยยอมแพ้อะไรมาก่อน
ตั้งแต่มาเรายังไม่ได้ยินความจริงสักอย่างเลย ชัค
ฟังนะ เรเชล โซแลนโด ไม่ได้หนีจากห้องขังทั้งเท้าเปล่าไปเฉยๆ
โดยไม่มีคนช่วยหรอก
เธอต้องมีคนช่วยเยอะแน่
ตอนนี้คอว์ลีย์คงกำลังนั่งอยู่ในคฤหาสน์
แล้วทบทวนทุกอย่าง
- บางทีตอนเช้า เราอาจ... - คุณลักไก่เขาเหรอครับ
ฉันไม่ได้บอกอย่างนั้น
เท็ดดี้ ฉันเจอไอ้นี่เป็นลังๆ
ให้ตายสิ คุณสร่างเมาบ้างได้มั้ย
ผมฆ่าคนเยอะมากในสงคราม
คุณดื่มเพราะอย่างนั้นเหรอ
นี่คุณจริงๆ เหรอ
ไม่ใช่
เธอยังอยู่ที่นี่
ใคร
เรเชลเหรอ
เธอไม่เคยไปไหน
จำตอนที่เราอยู่ในกระท่อม ในหน้าร้อนได้มั้ย เท็ดดี้
ตอนนั้นเรามีความสุขกันมาก
เธออยู่ที่นี่
คุณกลับไปไม่ได้
ผมไม่ไปไหนหรอก
ผมรักคุณมาก
ฉันเป็นแค่โครงกระดูกในโลงนะ เท็ดดี้
ไม่
จริงๆ
คุณต้องตื่นสักที
ผมไม่ไป
คุณอยู่ที่นี่
ฉันไม่อยู่ คุณต้องรับความจริง
แต่เธอยังอยู่
เขาก็เหมือนกัน
ใคร
เลดดิส
- ฉันต้องไปแล้ว - อย่า
อย่าไป ผมขอร้อง อย่า ผมต้องกอดคุณไว้
- อีกนิด ผมขอร้อง - โธ่ เท็ดดี้
คุณต้องปล่อยฉันไป
ผมทำไม่ได้
แบบนี้ไม่มีเรือข้ามฟากหรอก
หมอ
หมอครับ หมอ
เราต้องสอบปากคำคนไข้ ในกลุ่มบำบัดของเรเชล
ผมนึกว่าคุณเลิกสอบสวนแล้ว
เรานั่งเรือข้ามฟากกลับไปไม่ได้นี่
เรเชลได้รับการรักษาอย่างอื่น สำหรับอาการป่วยของเธอรึเปล่า
คุณรู้มั้ยวงการการบำบัดจิตปัจจุบันอยู่ในสภาพไหน
ไม่รู้สิ หมอ
สงคราม
พวกหัวเก่าเชื่อในการผ่าตัดเพื่อรักษา
ศัลยกรรมบำบัด
วิธีการอย่างการผ่าตัดสมอง
บ้างก็บอกว่าคนไข้มีเหตุผลมากขึ้น ว่าง่าย
บ้างก็บอกว่าพวกเขากลายเป็นผีดิบ
- แล้วพวกหัวสมัยใหม่ล่ะ - เภสัชจิตศาสตร์
ยาตัวใหม่ที่เพิ่งผ่านการรับรอง ชื่อ โทราซีน
ทำให้คนไข้โรคจิตผ่อนคลาย จะเรียกว่าทำให้พวกนี้เชื่องก็ได้
แล้วคุณล่ะเชื่อแบบไหน หมอ
ผมเหรอ ผมมีความคิดที่แหวกแนวว่า ถ้าเราให้เกียรติคนไข้
รับฟังคนไข้ พยายามทำความเข้าใจ เราอาจเข้าถึงพวกเขาได้
มาร์จ ไม่เป็นไรหรอก
- คนไข้พวกนี้น่ะเหรอ - แม้แต่คนไข้พวกนี้
สิ่งที่น่าจะเป็นทางออกสุดท้าย กลายเป็นวิธีตอบสนองแรก
ให้ยา จับพวกนั้นเข้ามุม เดี๋ยวก็หายเอง
เรเชล โซแลนโดได้รับการรักษาด้วยยา
ที่ช่วยไม่ให้เธอมีอารมณ์รุนแรง
แต่มันได้ผลเป็นช่วงๆ เท่านั้น
สิ่งที่เป็นอุปสรรคไม่ให้เธอหายขาดในอดีต
คือการที่เธอไม่ยอมรับสิ่งที่เธอได้ทำลงไป
"ในอดีต"
มีเหตุผลมั้ย ทำไมคุณพูดถึงคนไข้คนนี้เหมือนเธอเป็นอดีตไปแล้ว
ดูข้างนอกสิ คุณตำรวจ คุณคิดว่าทำไมล่ะ
ต่อไปคือปีเตอร์ บรีน
ทำร้ายพยาบาลของพ่อ ด้วยเศษแก้ว
พยาบาลคนนั้นรอดมาได้ แต่หน้าเสียโฉมถาวร
อยากเจอเร็วๆ
เธอยิ้มให้ผม เธอน่ารักมาก แต่สายตาเธอบอก
เธอชอบแก้ผ้า ชอบเป่าปี่
โอเค คุณบรีน
แล้วเธอก็ถามผมว่า ขอน้ำสักแก้วได้มั้ย
ตอนผมอยู่คนเดียวในครัว เหมือนไม่ใช่เรื่องใหญ่
- แล้วมันเป็นเรื่องใหญ่ยังไงล่ะ - มันชัดอยู่แล้ว
เธออยากให้ผมถอดกางเกง เธอจะได้หัวเราะเยาะผม
คุณบรีน
ขอถามอะไรสักหน่อยได้มั้ย
ตอนที่ผมกรีดเธอ เธอร้อง
แต่เธอทำให้ผมกลัว
- เธอหวังอะไร - น่าสนใจ
แต่เราอยู่นี่ เพื่อคุยถึงเรเชล โซแลนโด ตกลงมั้ย
เรเชล โซแลนโด คุณ...
รู้มั้ยว่าเธอจับลูกตัวเองกดน้ำ
เธอจับลูกตัวเองกดน้ำ
นี่มัน... โลกที่เราอยู่นี่เส็งเคร็งจริงๆ ผมบอกได้เลย
แต่รู้มั้ย พวกนั้นน่าจะโดนรมแก๊สให้หมด
ทุกคนเลย พวกปัญญาอ่อน ฆาตกร คนดำ
ฆ่าลูกตัวเอง จับอีบ้านั่นรมแก๊สเลย
หยุดทีได้มั้ย
- พยาบาลคนนั้น... - หยุดเถอะ
พยาบาลคนนั้น อาจมีลูกก็ได้
สามี
แค่พยายามหาเลี้ยงครอบครัว
ใช้ชีวิตตามปกติ
ในแฟ้มของคุณบอกว่า
คุณถลกหน้าเธอออกมาใช่มั้ย
ยินดีด้วย
ตอนนี้เธอไม่ธรรมดาแล้ว ไม่มีทางธรรมดาอีก ไม่มีวัน
รู้มั้ยว่าเธอกลัวอะไร
คุณไง
หยุดซะทีได้มั้ย ขอร้องล่ะ
หยุดซะที
ขอร้อง หยุดเถอะ
รู้จักคนไข้ชื่อแอนดรูว์ เลดดิสมั้ย รู้จักมั้ย
ไม่รู้ ไม่รู้
- เจ้านายไปไงบ้าง - ไม่เป็นไร
- ผมอยากกลับ ผมอยากกลับ - ปีเตอร์
ไม่เอาน่า จับตัวไว้แล้ว ปีเตอร์ ปีเตอร์
กลับไปซะ
- ผมอยากกลับ - เถอะน่า ปีเตอร์
- ผมไม่อยากเจอเขา - ใจเย็นนะ
- ผมไม่อยากเห็นเขาอีกแล้ว - ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรแล้ว
ฉันไม่มีวันออกไปจากที่นี่ ฉันไม่แน่ใจว่าควรไปจากที่นี่
ขอโทษที่พูดแบบนี้นะ คุณเคิร์นส์
- คุณนายค่ะ - คุณนายเคิร์นส์
คุณก็ดูปกติดีนี่
คือเมื่อเปรียบเทียบกับคนไข้อื่นๆ ที่นี่
ฉันก็มีวันร้าย ทุกคนก็คงเป็นอย่างนั้น
สิ่งที่ต่างกันคือคนส่วนใหญ่ ไม่ใช้ขวานจามสามี
แม้ว่าส่วนตัวแล้วฉันคิดว่า ถ้าผู้ชายซ้อมคุณ
แถมเอาผู้หญิงไม่เลือก และไม่มีใครช่วยคุณ
แค่เอาขวานจามยังน้อยไป
คุณอาจไม่ควรออกไป
ถ้าออกไปแล้วฉันจะทำอะไร ฉันไม่รู้จักโลกนี้อีกต่อไปแล้ว
พวกนั้นบอกว่า มีระเบิดที่สามารถทำลายเมืองให้เป็นจุณ
แล้วเรียกว่าอะไรนะ โทรทัศน์ ทั้งเสียง ทั้งภาพจากกล่อง
ฉันได้ยินเสียงมามากพอแล้ว
คุณบอกอะไรเราเกี่ยวกับเรเชลได้บ้าง
ไม่เท่าไร เธอ ค่อนข้างเก็บตัว
เธอเชื่อว่าลูกๆ เธอยังไม่ตาย
คิดว่าตัวเองยังอยู่ที่เบิร์กเชียร์
ส่วนพวกเราเป็นเพื่อนบ้าน เป็นคนส่งนม บุรุษไปรษณีย์...
คนส่งของ
คืนนั้นคุณหมอชีฮานอยู่ที่นั่นด้วยรึเปล่า
อยู่ค่ะ หมอพูดเรื่องความโกรธ
เล่าเรื่องหมอให้ผมฟังหน่อยสิ เขาเป็นยังไง
เขาก็ใช้ได้ นิสัยดี
ดูแล้วไม่ทรมานสายตา แม่ฉันคงพูดแบบนี้
- หมอเคยพยายามจีบคุณรึเปล่า - ไม่เคย
ไม่หรอก หมอชีฮานเป็นหมอที่ดี เขาไม่มีวัน...
ขอน้ำสักแก้วได้มั้ย
ไม่มีปัญหา
- ขอบคุณนะ คุณตำรวจ - แน่นอน
ผมขอถามคุณอีกอย่างเดียว คุณนายเคิร์นส์
คุณเคยพบคนไข้ชื่อแอนดรูว์ เลดดิสมั้ย
ไม่เคย
ไม่เคยได้ยินชื่อเขาเลย
เธอถูกบอกว่าต้องทำอะไร
เธอใช้คำพูดเหมือนคอว์ลีย์กับนางพยาบาล
เหมือนเธอถูกสั่งมาว่าต้องพูดอะไร
ใครคือแอนดรูว์ เลดดิส
คุณถามคนไข้ทุกคนเรื่องเขา เขาเป็นใคร
มีอะไรเหรอ เจ้านาย ผมเป็นคู่หูคุณนะ ให้ตายสิ
เราเพิ่งพบกันนะ ชัค
นายทำอาชีพนี้มานานแล้ว นายมีหน้าที่ ยังมีอนาคต
สิ่งที่ฉันทำอยู่ ไม่ถูกกฎเท่าไหร่
ผมไม่สนกฎหรอก เจ้านาย
ผมแค่อยากรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น
ตอนที่เราได้รับโทรเลขเกี่ยวกับคดีนี้
ฉันขอทำคดีเอง เข้าใจมั้ย
ทำไมครับ
แอนดรูว์ เลดดิส
เขาเป็นคนดูแลตึกอพาร์ตเมนท์
ที่ฉันกับเมียเคยอยู่
โอเค
แล้วยังเป็นคนวางเพลิง
แอนดรูว์ เลดดิสเป็นคนจุดไม้ขีดไฟ
ที่ทำให้เกิดไฟไหม้และฆ่าเมียของฉัน
ปล่อยพวกเขาออกมา
- เกิดอะไรขึ้นกับเลดดิส - มันรอดตัวไปได้
มันรอด จากนั้นก็หายตัวไป
และเมื่อประมาณหนึ่งปีก่อน ฉันเปิดหนังสือพิมพ์ก็เจอมัน
ไอ้เวรหน้าตาอัปลักษณ์ มีแผลเป็นใหญ่จากขมับขวาลงมาถึงริมฝีปากข้างซ้าย
สีตาต่างไป ไม่ใช่หน้าที่ใครจะลืมได้
มันเผาโรงเรียน ฆ่าคนตายไปสองคน
มันบอกว่ามีเสียงสั่งให้มันทำ
ตอนแรกมันถูกส่งเข้าคุก จากนั้นก็ถูกย้ายมาที่นี่
- แล้วยังไงต่อ - ก็ไม่มีอะไร
มันหายตัวไปเหมือนไม่เคยมีตัวตน ไม่มีหลักฐานบันทึกหรืออะไรเลย
แน่ใจว่ามันไม่ได้อยู่ในแดนบี งั้นก็เหลือแค่แดนซี
หรือไม่มันก็อาจจะตายไปแล้ว
เรเชล โซแลนโดก็เหมือนกัน
ที่นี่มีที่ซ่อนศพมากมาย
มีที่เดียวที่คงไม่มีใครสังเกต
คนไข้คนนั้น บริจิต เคิร์นส์ ตอนที่เธอขอให้ผมไปเอาน้ำให้
เธอพูดอะไรกับคุณในนั้น ใช่มั้ย
เปล่า
ไม่เอาน่า เจ้านาย
เธอเขียนต่างหาก
หนี
เจ้านาย
เราต้องกลับเข้าไปข้างใน พายุจะถล่มเอา
- เดี๋ยวก่อน - ไม่ล่ะ ไปกันเถอะ
ระวัง
ให้ตายสิ
- เร็วเข้า บนนั้น - ไปกันเถอะ
เข้าไปในนั้น ไปกันเร็ว
เจ้านาย
- ให้ตาย - ให้ตายสิ
ให้ตายเถอะ พระเจ้า
- ไม่เป็นไรนะ เจ้านาย - ไม่เป็นไร
ถ้าเลดดิสอยู่ที่นี่ เจ้านายจะทำยังไง
ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อฆ่าเลดดิส
ถ้าเป็นเมียผม ผมฆ่ามันแน่
สองหนเลย
ตอนที่เราไปถึงประตูด่านที่ดาคาว พวกทหารยามตำรวจลับยอมแพ้
ผู้บังคับการพยายามฆ่าตัวตาย ก่อนเราไปถึง แต่เขา...
เขาทำพลาด
ใช้เวลาตั้งชั่วโมงกว่าจะตาย
พอฉันออกไปข้างนอก ฉันเห็นศพที่พื้น
นับไม่ถ้วนเลย
เยอะจนนึกภาพไม่ออก
ใช่ มัน...
พวกทหารยามยอมแพ้ เรายึดปืนพวกมันมา
แล้วก็ให้พวกมันเข้าแถว
มันไม่ใช่สงคราม แต่เป็น...
การฆาตกรรม
ใช่ ฉันฆ่าคนมามากพอแล้ว
ฉันไม่ได้มาที่นี่เพราะอย่างนั้น
งั้นมันเรื่องอะไร
หลังจากที่เลดดิสหายตัวไป ฉันเริ่มสืบเรื่องแอชคลิฟ
มีหลายคนรู้เรื่องที่นี่ แต่ไม่มีใครอยากพูดถึง
มันเหมือน... มันเหมือนพวกเขาหวาดกลัว หรืออะไรสักอย่าง
ที่นี่อยู่ได้ด้วยทุนพิเศษ
จากคณะกรรมการกิจกรรมอันไม่เป็นอเมริกัน
ฮูแอคงั้นเหรอ เราสู้กับคอมมิวนิสต์
จากเกาะในอ่าวบอสตันได้ยังไง
ด้วยการทำการทดลองเกี่ยวกับจิต
ฉันเดาเอานะ
คุณคิดว่ามันมีเรื่องแบบนั้นที่นี่เหรอ
อย่างที่บอกแหละ ไม่มีใครพูด
จนฉันไปเจอคนที่เคยเป็นคนไข้ที่นี่
เขาชื่อจอร์จ นอยซ์ เด็กมหาวิทยาลัยดีๆ นี่แหละ ถือลัทธิสังคมนิยม
ได้รับเงินให้เข้าทดลองทางจิต
ทายสิว่าพวกนั้นทดสอบอะไร
ยาสีฟัน
แล้วเขาก็เริ่มเห็นมังกรทุกที่
จนเกือบทำร้ายอาจารย์ตัวเองเกือบตาย สุดท้ายถูกส่งมาที่แอชคลิฟ แดนซี
พวกเขาปล่อยตัวไปหลังจากหนึ่งปี แล้วเขาทำอะไรรู้มั้ย
กลับขึ้นแผ่นดินใหญ่ได้สองอาทิตย์ ก็เดินเข้าไปในบาร์ แล้วแทงคนตายไปสามคน
ทนายเขาบอกว่าเขาเป็นบ้า แต่นอยซ์ยืนขึ้นในศาล เขา...
เขาขอผู้พิพากษาให้จับเขานั่งเก้าอี้ไฟฟ้า ที่ไหนก็ได้แต่ไม่ยอมเข้าโรงพยาบาลประสาท
ผู้พิพากษาตัดสินจำคุกตลอดชีวิตที่คุกเดดแฮม
แล้วคุณก็ไปพบเขา
ใช่ ฉันพบเขา
เขาแย่มาก
แต่มันชัดมากจากที่เขาบอกฉัน
อะไร
พวกเขาใช้คนทดลองที่นี่
ไม่รู้สิ เจ้านาย
คุณเชื่อคนบ้าได้ยังไง
นั่นแหละความงามของเรื่องนี้ ใช่มั้ย
คนบ้า เหยื่อที่เหมาะสมที่สุด เวลาพวกนี้พูด ไม่มีใครฟัง
ฉันยืนอยู่ที่ดาคาว
ได้เห็นว่ามนุษย์เรา ทำอะไรกับเพื่อนมนุษย์กันเองได้บ้าง
ให้ตายสิเราสู้ในสงครามเวรนั่น เพื่อหยุดพวกนั้น
แล้วตอนนี้ ตอนนี้ฉันกลับพบว่า มันกำลังเกิดขึ้นที่นี่ ในประเทศของเราเหรอ
ไม่มีทาง
งั้นคุณมาทำอะไรแน่ เท็ด
ฉันจะหาหลักฐาน แล้วก็จะกลับไป
ฉันจะเปิดโปงที่นี่ ก็เท่านั้นแหละ
เดี๋ยวก่อน
คุณเริ่มสืบถามเรื่องราวเกี่ยวกับแอชคลิฟ
แล้วรอโอกาสมาที่นี่
แล้วจู่ๆ พวกนี้ก็ต้องพึ่งตำรวจศาลงั้นเหรอ
ใช่ ฉันบังเอิญโชคดี มีคนไข้หนีไป มันเป็นข้ออ้างที่เหมาะที่สุด
ไม่ใช่เลย เจ้านาย โชคไม่เข้าข้างแบบนั้นหรอก
โลกเราก็ไม่เป็นอย่างนั้น
พวกนั้นมีรั้วไฟฟ้ารอบโรงกำจัดน้ำเสีย
แดนซีอยู่ข้างในป้อมทหารสมัยสงครามกลางเมือง
หัวหน้าบุคลากรเกี่ยวข้องกับหน่วยข่าวกรอง เงินอุดหนุนจากฮูแอค
ให้ตายสิ ทุกอย่างเกี่ยวกับที่นี่ บอกว่ารัฐมีส่วนรู้เห็น
แล้วถ้าพวกนั้นอยากให้คุณมาที่นี่ล่ะ
- บ้าน่ะสิ - คุณเที่ยวถามโน่นถามนี่
- บ้า บ้าสิ้นดี - บ้าสิ
เรามาที่นี่เพื่อตามหาเรเชล โซแลนโด
มีหลักฐานสักนิดมั้ยว่าเธอมีตัวตนด้วยซ้ำ
ไม่มีทางที่พวกนี้จะรู้
ว่าฉันจะได้ทำงานนี้ ไม่มีทาง
แล้วถ้าระหว่างที่คุณหาข้อมูลของพวกเขา พวกนั้นก็หาข้อมูลของคุณ
พวกนั้นแค่ปลอมแปลงการหนี เพื่อล่อให้คุณมาที่นี่ ทีนี้ก็ได้ตัวคุณแล้ว
ตอนนี้ก็ได้เราทั้งคู่ ตอนนี้ ที่นี่
คุณตำรวจศาล คุณอยู่ที่นี่รึเปล่า นี่ผู้ช่วยพัศดี แม็คเฟียร์สัน
คุณตำรวจ
เป็นไงล่ะ พวกเขาเจอเราแล้ว
นี่มันเกาะนะ เจ้านาย ยังไงพวกเขาก็ต้องเจอเรา
ผมรู้ว่าคุณอยู่ในนั้น
เราต้องออกไปจากเกาะเวรนี่ นายกับฉัน ไปกันเถอะ
- เร็วสิ - เร็วเข้า
เปลี่ยนชุดเถอะ หมอคอว์ลีย์ต้องการคุยกับคุณเดี๋ยวนี้
เร็วๆ เข้าล่ะ พายุนี่มันจะกลายเป็นพายุเฮอริเคนแล้ว
ผมเอาสูทไปซัก พรุ่งนี้คงได้
ถ้าพวกเราไม่ถูกพายุพัดไปซะก่อน
พูดถึงเรื่องนั้น ผมเกรงว่าบุหรี่ของคุณคงหมดแล้ว
ก็เลย...
นี่เป็นทางเลือกเดียวของเราเหรอ
มีชุดนักโทษสีเทาดีๆ ถ้าคุณไม่ชอบชุดนี้
ในเมื่อพูดอย่างนั้น ชุดนี้ก็ไม่เป็นไร
เพราะอย่างนี้ผมจึงต้องยืนกราน
ให้จับคนไข้ในแดนซีมัดไว้
ถ้าน้ำท่วมโรงพยาบาล พวกนี้ก็จะจมน้ำตาย คุณก็รู้
น้ำต้องเยอะมากเลยนะ
เราอยู่กันบนเกาะกลางมหาสมุทร ระหว่างพายุเฮอริเคน
น้ำท่วมใหญ่เป็นไปได้ทีเดียว
มันเป็นการเสี่ยงนะ สตีเฟน ถ้าไฟฟ้าดับ
เราก็มีเครื่องปั่นไฟสำรอง
และถ้าเครื่องปั่นไฟสำรองไม่ทำงาน ประตูห้องขังจะเปิดออก
พวกนั้นจะไปไหนได้
พวกนั้นโดดขึ้นเรือข้ามฟาก ไปสร้างความปั่นป่วนให้แผ่นดินใหญ่ไม่ได้นี่
จริงของคุณ
พวกนั้นน่าจะสร้างความปั่นป่วนให้เรามากกว่า
ถ้าพวกนั้นถูกตีตรวนไว้กับพื้น พวกเขาต้องตายแน่
ชีวิตมนุษย์ 24 คนเชียวนะ
คุณทำใจยอมรับได้เหรอ
พูดตามตรงนะ ถ้าขึ้นกับผม
ผมจะจับคนไข้ทั้ง 42 คน ในแดนเอและบีใส่โซ่ตรวนด้วย
- ขอโทษนะครับ ขอโทษ - คุณตำรวจ
ผมขอโทษครับหมอ ผมมีคำถามง่ายๆ ข้อเดียว
ได้ เดี๋ยวผมไปพบคุณ
เราคุยกันเมื่อเช้า เกี่ยวกับโน้ตที่เรเชล โซแลนโดเขียนไว้...
"กฎแห่งสี่" ผมชอบมาก
หมอบอกว่าไม่เข้าใจ ว่าบรรทัดที่สองหมายถึงอะไร ใช่มั้ยครับ
"ใครคือ 67" ใช่ ตอนนี้ผมก็ยังไม่เข้าใจ พวกเราไม่มีใครเข้าใจเลย
นึกอะไรไม่ออกเลยเหรอครับ
ไม่เลยเหรอ
เพราะผมเชื่อว่าเพิ่งได้ยินหมอพูดว่า มีคนไข้ 24 คนในแดนซี
และคนไข้ 42 คนในแดนเอและบี
หมายความว่าที่โรงพยาบาลนี้ มีคนไข้ 66 คน ใช่มั้ย
ถูกต้อง
สำหรับผมมันดูเหมือนว่า เรเชล โซแลนโดจะแนะนำว่า
คุณมีคนไข้ 67 คนนะหมอ
แต่ผมเกรงว่าไม่ใช่
ตลกน่า พวกเขามาทำอะไรที่นี่
เรากำลังทำตามหน้าที่ของเรา
แม็คเฟียร์สันไม่ได้บอกข่าวดีคุณเหรอ
ไม่นี่ ข่าวดีอะไรล่ะ หมอ
เราพบเรเชลแล้ว
เธออยู่ที่นี่
ปลอดภัยดีด้วย
ไม่มีรอยอะไรบนตัวเธอเลย
คนพวกนี้เป็นใคร
ทำไมถึงมาอยู่ในบ้านฉัน
เจ้าหน้าที่ตำรวจน่ะ เรเชล พวกเขามีคำถาม 2-3 อย่าง
คุณนายครับ
มีคนเห็นพวกที่เชื่อในลัทธิคอมมิวนิสต์แถวนี้
แจกจ่ายเอกสาร
ที่นี่เหรอ
ในชุมชนนี่เหรอคะ
ใช่ ผมเกรงว่าจะเป็นอย่างนั้น
ถ้าคุณบอกเราได้ว่าเมื่อวานคุณทำอะไร คุณอยู่ที่ไหน
มันจะช่วยให้เราตีวงการค้นหาให้แคบลง
ค่ะ...
คือฉัน...
ฉันทำอาหารเช้าให้จิมกับเด็กๆ
จากนั้นฉันก็
จัดอาหารกลางวันให้จิม แล้วเขาก็ออกไป
แล้วฉันก็ส่งเด็กๆ ไปโรงเรียน
แล้วจากนั้น
ฉันตัดสินใจว่ายน้ำในทะเลสาบนานๆ
ผมเข้าใจ
แล้วจากนั้นล่ะครับ
หลังจากนั้น
ฉันคิดถึงคุณ
ว่าไงนะครับ ผมไม่เข้าใจว่าคุณพูดเรื่องอะไร
คุณไม่รู้เหรอว่าฉันเหงาแค่ไหน จิม
คุณไม่อยู่บ้าน
คุณตายไป
ฉันร้องไห้ทุกคืน
ฉันจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ยังไง
พระเจ้า
เรเชล ไม่เป็นไรหรอก
ผมขอโทษ แต่ทุกอย่าง...
ทุกอย่างจะดีเอง ตกลงมั้ย
ฉันฝังคุณแล้ว
ฉันฝังโลงเปล่าๆ ศพคุณถูกน้ำพัดไป
ร่างกายหล่นลงไปในทะเล และถูกฉลามกัดกิน
จิมของฉันตายไปแล้ว คุณเป็นใครกัน
คุณเป็นใคร
- คุณเป็นใคร - เฮ้ๆ
- คุณเป็นใคร - ไม่เป็นไร เรเชล ไม่เป็นไรนะ
ปล่อยฉันนะ อย่า
- เรเชล ไม่เป็นไร - มองฉันสิ มองฉัน
ผมขอโทษด้วยนะ ผมไม่อยากขัดจังหวะ
ผมนึกว่าเธออาจจะบอกอะไรคุณ
เราพบเธอเเถวๆ ประภาคาร กำลังทอยหินเล่น
เราไม่รู้ว่าเธอออกไปได้ยังไง แต่...
ผมต้องขอให้พวกคุณลงไปที่ชั้นใต้ดิน
ที่นั่นมีทั้งอาหาร น้ำ เตียง
เป็นที่ที่ปลอดภัยที่สุดเมื่อเกิดพายุเฮอริเคน
คุณเป็นอะไรรึเปล่า คุณดูซีดๆ
ผมไม่เป็นไร ก็แค่...
เจ้านาย คุณไม่เป็นไรนะ
ที่นี่แสงจ้ามากเลย ว่ามั้ย
รู้สึกไวต่อแสง ปวดหัวบางครั้ง
คุณตำรวจ คุณเป็นไมเกรนรึเปล่า
ผมไม่เป็นไร
ไม่เป็นไร ผมจับไว้แล้ว
เขาเป็นอะไร
ทานนี่สิ คุณตำรวจ สัก 2-3 ชม. สมองปลอดโปร่งแน่
- เขาเป็นอะไร - ไมเกรน
นึกสิว่ามีใครเลื่อยเปิดกะโหลกคุณ ใส่ใบมีดโกนจนเต็ม
แล้วเขย่าอย่างแรงที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทานยาซะ คุณตำรวจ
- ไม่ ผมไม่อยากทานยา - มันจะระงับความเจ็บปวด
คุณตำรวจ ทานยาซะ
เขาต้องนอนพัก
ให้ตายสิ
ไมเคิล เศษกระจกเต็มพื้นไปหมด
- ให้แน่ใจว่าล็อคตู้ยาแล้ว - ระวังตัวด้วย
ดูให้แน่ว่าทุกอย่างในแดนบีปกติ
ลงไปที่ห้องพยาบาลดูซิว่ามี...
ค่ะหมอ
จัดเตียงให้เขา เตียงนี้แหละ
- ทางนี้ เอาละ เจ้านาย - ใช่ นี่แหละ
- รับเขาแล้วนะ - ใช่
ระวัง
อาจแย่กว่านี้ก็ได้ เขาไม่เป็นไรหรอก
นั่นใคร
เขาเหรอ พัศดี
ไม่ต้องห่วงเขาหรอก
ไม่เอาน่า นอนลง นอนสิ
เหมือนพวกทหารเก่าห่วยๆ ใช่มั้ย
รู้มั้ย ผมไม่เถียงกับคุณเรื่องนั้นหรอก
คุณน่าจะช่วยชีวิตฉันไว้
คุณน่าจะช่วยชีวิตเราทุกคนไว้
เฮ้ เพื่อน
เฮ้
เลดดิส
ใช่
เพื่อน...
เพื่อนฉัน
ไม่ถือโกรธกันใช่มั้ย
ใช่
ไม่ถือโกรธ
เก็บไว้ใช้ทีหลังนะ
เพราะฉันรู้ว่านายต้องการมันแค่ไหน
เวลาใกล้หมดแล้ว เพื่อนเอ๋ย เวลาใกล้จะหมดแล้ว
มาช่วยหน่อยสิ
ผมอาจเดือดร้อนได้
หนูตายแล้ว
ฉันเสียใจด้วย
ทำไมคุณไม่ช่วยหนูไว้คะ
ฉันพยายามแล้ว แต่พอฉันไปถึงที่นั่น มันก็สายไปแล้ว
เห็นมั้ย
สวยใช่มั้ย
ทำไมคุณถึงตัวเปียกอย่างนี้ล่ะ ที่รัก
เลดดิสยังไม่ตาย
มันไม่ได้ไปไหน
มันยังอยู่ที่นี่
ผมรู้
คุณต้องหามันให้เจอ เท็ดดี้ คุณต้องหามันให้เจอและฆ่ามันซะ
ไม่เป็นไร
- รปภ. ไปที่แดนเอ โอเค - แดนเอ ได้เลย
น้ำท่วมห้องเก็บเครื่องปั่นไฟ
- เเดนเอ เเดนเอ - ดูสิว่าเราต้องใช้อะไรในแดนบี
ไปกันเถอะ
เป็นอะไรรึเปล่า เจ้านาย
ไอ้ไมเกรนบ้านี่
เครื่องปั่นไฟสำรองไม่ทำงาน ที่นี่เป็นบ้ากันไปหมด
เจ้านายจะเอายังไง
- ให้ตาย - แดน ใจเย็น อย่าๆ
อย่าทำแบบนั้น วางลง วางมันลงเดี๋ยวนี้
จับเขาไว้ จับไว้ จับไว้สิ
ไปตามเขามา เขาต้องอยู่ที่นี่
คุณว่าระบบไฟฟ้าทั้งระบบช็อตไปแล้วเหรอ
มันก็เป็นไปได้ ใช่
- ระบบรักษาความปลอดภัยด้วยไฟฟ้า รั้ว... - ทำไมต้องวิ่งด้วยนะ
- ประตูรั้ว ประตู - ทำไมต้องเป็นนายทุกครั้ง มานี่
น่าจะไปเดินเล่นนะ ว่ามั้ย อย่างที่แดนซี
- มาเถอะ - เราอาจไปเจอแอนดรูว์ เลดดิสก็ได้
คนที่ฉันเล่าให้นายฟัง จอร์จ นอยซ์น่ะ
เขาบอกฉันว่า นี่เป็นที่เก็บคนไข้ที่อาการหนักที่สุด
พวกที่นักโทษอื่นๆ ยังกลัว
นอยซ์บอกอะไรคุณเรื่องแผนผังรึเปล่า
ก็ไม่เชิง เขาจำได้แค่มีคนกรีดร้องทั้งวันทั้งคืน
ไม่มีหน้าต่าง มีแต่ลูกกรง
ระวังหัวด้วย
- ให้ตายสิ - ให้ตาย
มาแดนซีเป็นครั้งแรกล่ะซิ
- ใช่ - ใช่แล้ว
เราเคยได้ข่าว แต่...
เชื่อสิไอ้หนู ที่ได้ยินมาน่ะขี้ผง
เราล็อคพวกบ้าสุดขั้วส่วนใหญ่ไว้แล้ว
แต่บางคนก็ยังจับไม่ได้
ถ้าเจอเข้า ก็อย่าพยายามจับเอง
ไอ้พวกบ้านี่มันจะฆ่านาย ชัดมั้ย
เอาเลย ขยับได้แล้ว เร็วเข้า
เขาอยู่ที่นี่
เลดดิส ฉันรู้สึกได้
โดนแล้ว นายเป็น
เดี๋ยว เจ้านาย เท็ด
เฮ้ยๆ
เท็ดดี้
ฟังนะ
ฟังนะ ฉันไม่อยากไปจากที่นี่
ใครจะอยากไปล่ะ
เราได้ยินเรื่องโลกข้างนอกนั่น
- เรื่องระเบิดเกาะ การทดสอบระเบิด - เท็ดดี้ คุณอยู่ไหน
รู้มั้ยว่าระเบิดไฮโดรเจนทำงานยังไง
- รู้สิ ด้วยไฮโดรเจนไง ไฮโดรเจน - ตลกมาก
- เจ้านาย - ระเบิดอย่างอื่นกระจายออกใช่มั้ย
แต่ระเบิดไฮโดรเจนไม่ใช่อย่างนั้น
มันยุบตัว ทำให้เกิดการระเบิด ที่ร้ายแรงเป็นพัน เป็นล้านเท่า
- เข้าใจมั้ย - เข้าใจ
- เข้าใจมั้ย - เข้าใจ เข้าใจ
ปล่อยเขาซะ
ไม่
อย่า ไม่
ทำอะไรน่ะ
ให้ตาย เท็ดดี้ ให้ตายสิ
ได้ตัวบิลลิ่งส์แล้ว พวกนายเป็นบ้าอะไรน่ะ
บอกให้จับ ไม่ได้ให้ฆ่า
- เขากระโจนใส่เรา - นายนี่ ช่วยฉันหน่อย
เราต้องพาเขาไปห้องพยาบาล ให้ตายสิ
ไม่ใช่ ไม่ใช่นาย ไปสงบสติไป ไปสิ
คอว์ลีย์ต้องโกรธแน่ที่เป็นแบบนี้
เลดดิส
หยุดผมที ขอร้องล่ะ
ก่อนจะฆ่าใครอีก
หยุดผมก่อนจะฆ่าใครอีก
เลดดิส
ขอร้องล่ะ ขอร้อง
ผมเห็นนะ
เลดดิส
คุณบอกว่าผมจะพ้นจากที่นี่ คุณสัญญา
คุณโกหก
เลดดิส
ตลกจริงๆ
- เสียงนาย - จำไม่ได้เหรอ
หลังจากที่เราคุยกัน
เรื่องโกหกที่เล่าให้ฟัง
ขอดูหน้าหน่อย
พวกนั้นบอกว่าผมเป็นพวกเขาแล้ว
พวกเขาบอกว่าผมไม่มีวันได้ออกไป
ไม้ขีดเกือบดับแล้ว
- ให้ฉันดูหน้าหน่อย เดี๋ยวนี้เลย - ทำไม
จะได้โกหกผมอีกเหรอ มันไม่ใช่เพื่อความจริง
- ใช่สิ เพื่อเปิดโปงความจริง - เพื่อตัวคุณเองต่างหาก
แล้วก็เลดดิส มันก็แค่นั้นแหละ
ผมเป็นแค่ช่องทาง เป็นแค่โอกาส
จอร์จ... จอร์จ นอยซ์ ไม่จริง
เป็นไปไม่ได้ นายมาอยู่ที่นี่ไม่ได้
คุณชอบมั้ย
ใครทำแบบนี้กับนาย จอร์จ
คุณไง
หมายความว่ายังไง
เรื่องที่คุณพูด เรื่องที่คุณพล่าม ผมกลับมาอยู่ที่นี่ก็เพราะคุณ
จอร์จ พวกเขาพานายมาจากเดดแฮมได้ยังไง
ไม่ว่ามันจะเป็นไปได้ยังไง ฉัน...
ฉันจะหาทางแก้ไข เข้าใจมั้ย
ตอนนี้ผมไม่มีทางได้ออกไปแล้ว ผมได้ออกไปครั้งหนึ่ง ไม่มีทางได้ออกครั้งที่สองแน่
บอกฉันสิว่านายมาที่นี่ได้ยังไง
พวกเขารู้ คุณไม่เข้าใจเหรอ
ทุกอย่างที่คุณวางแผนไว้ แผนทุกอย่างของคุณ
นี่คือเกม ทุกอย่างก็เพื่อคุณ
คุณไม่ได้สืบสวนอะไรทั้งนั้น คุณมันก็แค่หนูในเขาวงกต
จอร์จี้ จอร์จ นายเข้าใจผิด นายคิดผิดแล้ว
งั้นเหรอ ตั้งแต่มานี่คุณได้อยู่คนเดียวรึเปล่า
ฉันอยู่กับคู่หู
คุณไม่เคยทำงานกับเขามาก่อนใช่มั้ย
เขาเป็นตำรวจศาล เขา...
คุณไม่เคยทำงานกับเขามาก่อนใช่มั้ย
จอร์จ ฟังนะ ฉันดูคนออก ฉันไว้ใจคนๆ นี้
งั้นพวกเขาก็ชนะแล้ว
ให้ตาย
พวกเขาจะพาผมไปที่ประภาคาร
แล้วก็จะผ่าสมองผม
ผมต้องมาอยู่นี่เพราะคุณแท้ๆ
จอร์จ ฉันจะพานายออกไป
นายจะไม่ต้องไปที่ประภาคารหรอก นายไม่ต้องไป
คุณจะขุดคุ้ยความจริง และฆ่าเลดดิสไปพร้อมกันไม่ได้
คุณต้องเลือก คุณเข้าใจมั้ย
ฉันไม่ได้มานี่เพื่อฆ่าใคร
โกหก
ฉันจะไม่ฆ่าเขา สาบานได้ ฉันสาบาน
เธอตายแล้ว
เธอ... ปล่อยเธอไปเถอะ
ปล่อยเธอไป
บอกเขาสิ เท็ดดี้ บอกเขาว่าทำไม
คุณต้องทำให้ได้ มันไม่มีทางอื่น
- ปล่อยเธอไปซะ - บอกเขาเรื่องวันนั้น
- คุณเอาล็อคเก็ตมาให้ฉัน - คุณต้องทำให้ได้
เล่าสิว่าฉันบอกคุณว่าหัวใจฉันแตกสลายยังไง แล้วคุณถามฉันว่าทำไม
เธอกำลังปั่นหัวคุณ
ฉันบอกคุณว่าเพราะความสุข
เธอจะฆ่าคุณ เธอจะฆ่าคุณ
อยากเปิดโปงความจริงใช่มั้ย ปล่อยเธอไปสิ
- ฉันทำไม่ได้ - คุณต้องปล่อยเธอไป
ฉันทำไม่ได้ ฉันทำไม่ได้
งั้นคุณก็ไม่มีวันได้ออกไปจากเกาะนี้
โดโลเรส
เขาไม่ได้อยู่ในแดนนี้
เขาถูกย้ายออกไปจากที่นี่
ถ้าเขาไม่ได้อยู่ในแดนเอ ก็มีที่เดียวที่เขาอยู่ได้
ประภาคาร
เฮ้
ขอให้พระคุ้มครองคุณเถอะ
เจ้านาย เรามีปัญหา แม็คเฟียร์สันกับคอว์ลีย์อยู่ในตึกนี้
พวกเขาได้ข่าวว่าบุรุษพยาบาลซ้อมคนไข้
พวกเขาเลยค้นจนทั่วเพื่อหาตัวคนนั้น ตอนนี้กำลังจะขึ้นไปที่หลังคา
ออกไปจากที่นี่กันเถอะ ทางนี้
เดินไปเรื่อยๆ เหมือนเราอยู่ที่นี่
เกิดอะไรขึ้นน่ะ
- หมายความว่าไง - ก็
นายไปไหนมา
หลังจากที่ผมพาหมอนั่นไปห้องพยาบาล ผมก็แวะไปที่ห้องประวัติคนไข้
แล้วเจอเลดดิสมั้ย
ไม่ หาไม่เจอ
แต่ผมเจอของที่ดีรองลงมา เอกสารรับตัวเขา
เป็นสิ่งเดียวที่อยู่ในแฟ้มของเขา ไม่มีบันทึกการรักษา
ไม่มีการรายงานเหตุการณ์ ไม่มีรูป มีแค่นี้แหละ ประหลาดมากๆ
นี่ไง ดูสิ
ไว้ค่อยดูทีหลัง
เป็นอะไรไปเหรอ เจ้านาย
เดี๋ยวค่อยดู ก็เท่านั้น
- แอชคลิฟไปทางนี้ - ฉันไม่ได้จะไปแอชคลิฟ
ฉันจะไปที่ประภาคาร
ฉันจะไปดูว่าเกิดเรื่องบ้าอะไรที่เกาะนี้
นี่ไง
ให้ตาย เราลงมาทางใต้มากไป เราต้องถอยกลับไป
ไม่มีทางที่เราจะข้ามหินพวกนั้นไปได้แน่
มันอาจมีทางหลังต้นไม้นั่น
อาจมีทางเดินรอบๆ หิน ที่นำไปสู่ประภาคารนั่น
- เจ้านาย... - ไปกันเถอะ
เดี๋ยวก่อน เราจะทำอะไร เรามีเอกสารนี่แล้ว
มันเป็นหลักฐานว่าที่นี่มีคนไข้ 67 คน
ซึ่งพวกเขาพูดซ้ำแล้วซ้ำอีกว่าไม่มี
ฉันจะไปที่ประภาคารนั่น นายเข้าใจมั้ย
ผมจะต้องพูดอะไรถึงจะห้ามเจ้านายได้
ทำไมถึงอยากห้ามฉันล่ะ ชัค ทำไม
เพราะการไต่ลงไปข้างล่างนั้น ตอนมืด
มันก็เหมือนการฆ่าตัวตายน่ะสิ นั่นแหละทำไม
โอเค งั้นนายก็อย่าไป
คุณพาผมมาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้นะ เจ้านาย ตอนนี้เราติดอยู่ที่นี่
บนหินผา บนเกาะนี้ เราพึ่งใครไม่ได้ นอกจากเรากันเอง
ตอนนี้คุณจะทำท่าเหมือน...
เหมือนอะไร อะไรล่ะ ฉันทำท่ายังไง
เกิดอะไรขึ้นในห้องขังนั้นกันแน่ เท็ด
นายว่าอากาศที่พอร์ตแลนด์เป็นไง ชัค
ผมมาจากซีแอตเติล
ซีแอตเติล
ฉันจะไปต่อตามลำพัง
- ผมจะไปกับคุณ เจ้านาย - ฉันบอกว่าตามลำพังไง
ตามใจ
ให้ตายสิ
ให้ตาย
ฉันรู้ว่าไม่นานหรอก แต่ฉันไปไม่ได้
น้ำขึ้น
ชัค
อีกนิด
ชัค
นายอยู่ไหน ชัค
ชัค
คุณเป็นใคร
ผมเท็ดดี้ แดเนียลส์ ผมเป็นตำรวจ
คุณเป็นตำรวจศาล
ถูกต้อง
ช่วยเอามือออกมาจากข้างหลังได้มั้ย
ทำไม ทำไม
ผมอยากแน่ใจว่า คุณไม่ได้ถืออะไรที่จะทำร้ายผม
ฉันจะเก็บนี่ไว้
ถ้าคุณไม่ว่าอะไร
ตามใจ
คุณคือ...
คุณคือเรเชล โซแลนโด
ตัวจริง
คุณฆ่าลูกๆ ตัวเองรึเปล่า
ฉันไม่เคยมีลูก
ฉันไม่เคยแต่งงาน
ก่อนที่ฉันจะเป็นคนไข้ที่แอชคลิฟ ฉันเคยทำงานที่นี่
คุณ... คุณเคยเป็นพยาบาลเหรอ
ฉันเคยเป็นหมอต่างหาก คุณตำรวจ
คิดว่าฉันบ้าละสิ
- ไม่ครับ ไม่ ผมไม่เคย... - แล้วถ้าฉันบอกว่าฉันไม่บ้าล่ะ
มันก็ไม่ช่วยเท่าไหร่ ใช่มั้ย
ฉลาดเป็นกรดเลยว่ามั้ย
ใครๆ บอกทุกคนในโลกว่าคุณบ้า
การขัดขืนว่าไม่บ้าของคุณ กลับเป็นสิ่งยืนยันสิ่งที่พวกเขาพูด
ผมไม่เข้าใจครับ ผมขอโทษ
เมื่อมีคนบอกว่าคุณเป็นบ้า
อะไรก็ตามที่คุณทำ ก็ถูกตีตราว่าเป็นส่วนหนึ่งของความบ้า
การขัดขืนที่มีเหตุผลคือการไม่ยอมรับความจริง ความกลัวที่สมเหตุสมผลคือความระแวง
สัญชาตญาณการเอาตัวรอด คือสัญชาตญาณป้องกันตัวเอง
คุณฉลาดกว่าท่าทางข้างนอกนะ คุณตำรวจ คงไม่ใช่เรื่องดีเท่าไหร่
บอกผมหน่อยสิ
ได้
เกิดอะไรขึ้นกับคุณ
ฉันเริ่มถามเกี่ยวยาล็อตใหญ่ที่ส่งมา ทั้งโซเดียม อมิทาล
และยาหลอนประสาทที่ทำมาจากฝิ่น
ยาออกฤทธิ์ต่อประสาท
แล้วฉันก็ถามเรื่องการผ่าตัด
เคยได้ยินเรื่องการเปลี่ยนเส้นประสาทสมองมั้ย
พวกเขาใช้ไฟฟ้าช็อตคนไข้
จากนั้นก็เอาที่เจาะน้ำแข็งเจาะลูกตา
แล้วก็ดึงเอาเส้นประสาทบางส่วนออกมา
ทำให้คนไข้ว่านอนสอนง่าย
ยอมทำตาม
ป่าเถื่อน
ไร้คุณธรรม
รู้มั้ยร่างกายเกิดความเจ็บปวดได้ยังไง คุณตำรวจ
ขึ้นกับว่าเจ็บตรงไหน
ไม่เกี่ยวกับเลือดเนื้อเลยสักนิด สมองควบคุมความเจ็บปวด
สมองควบคุมความกลัว ความสงสาร การนอน ความหิว ความโกรธ และทุกอย่าง
แล้วถ้าเราควบคุมมันได้ล่ะ
คุณหมายถึงสมองเหรอ
สร้างคนใหม่ที่ไม่รับรู้ถึงความเจ็บปวด ความรัก หรือเห็นอกเห็นใจใคร
คนที่ใครก็สอบปากคำไม่ได้
เพราะเขาไม่มีความทรงจำให้สารภาพ
คุณพรากความทรงจำของคนไปไม่ได้หรอก ไม่มีวัน
คุณตำรวจ พวกเกาหลีเหนือ ใช้เชลยสงครามชาวอเมริกัน
ในการทดลองล้างสมอง
พวกนั้นเปลี่ยนทหารให้เป็นคนทรยศ พวกเขาก็ทำแบบนั้นที่นี่
พวกเขาสร้างวิญญาณเพื่อให้ออกไปในโลก
และทำสิ่งที่คนปกติธรรมดาจะไม่มีวันทำ
การที่จะมีความสามารถ มีความรู้แบบนั้น
- ต้องใช้เวลาเป็นปีๆ - ต้องศึกษาวิจัยเป็นปีๆ
ต้องทดลองกับคนไข้เป็นร้อยๆ คน
ห้าสิบปีจากนี้ ผู้คนจะมองย้อนกลับมา
และบอกว่าที่นี่เป็นที่ที่ทุกอย่างถือกำเนิดขึ้น
พวกนาซีใช้คนยิว พวกโซเวียตใช้แรงงานทาสของตัวเอง
ส่วนเราก็ทดลองกับคนไข้บนเกาะชัตเตอร์
ไม่มีทาง
ไม่
คุณเข้าใจนะ
ว่าพวกเขาไม่ปล่อยคุณไปแน่
ผมเป็นตำรวจศาล พวกเขาห้ามผมไม่ได้
ฉันก็เคยเป็นจิตแพทย์ที่มีความรู้ความสามารถ จากครอบครัวที่มีคนนับหน้าถือตา
ไม่สำคัญหรอก
ขอถามคุณหน่อยนะ
คุณมีเรื่องสะเทือนใจอย่างรุนแรงในอดีตมั้ย
มี
แต่มันสำคัญยังไง
เพราะพวกเขาจะโทษเหตุการณ์ในอดีตของคุณ
แล้วบอกว่ามันคือเหตุผลที่ทำให้คุณเป็นบ้า
เพื่อเวลาที่พวกเขารับตัวคุณมาอยู่ที่นี่ เพื่อนฝูง เพื่อนร่วมงานของคุณก็จะพูดว่า
"แน่นอนละ เขาเป็นบ้า
"ใครจะไม่บ้า หลังผ่านเรื่องแบบนั้น"
พวกเขาจะพูดแบบนั้นกับใครก็ได้
ประเด็นคือพวกเขาจะพูดแบบนั้นกับคุณ
หัวคุณเป็นไงบ้าง
หัวผมเหรอ
ระยะหลังๆ มีฝันประหลาดๆ บ้างมั้ย นอนไม่หลับรึเปล่า
- ปวดหัวมั้ย - ผมเป็นไมเกรนบ่อย ใช่
ให้ตาย
คุณยังไม่ได้ทานยาอะไร ใช่มั้ย แม้แต่แอสไพรินก็ตาม
- แอสไพรินเหรอ - ให้ตายสิ
คุณกินอาหารที่โรงอาหาร และดื่มกาแฟที่พวกเขาให้รึเปล่า
บอกฉันสิว่าอย่างน้อยคุณสูบบุหรี่ของตัวเองใช่มั้ย
เปล่า
ผมไม่ได้ทำอย่างนั้น
ต้องใช้เวลาประมาณ 36-48 ชั่วโมง กว่ายาหลอนประสาท
จะออกฤทธิ์ในกระแสเลือด
อาการหมดแรงมาก่อน
ที่แรกก็ที่ปลายนิ้ว จากนั้นก็ทั้งมือ
ระยะหลังๆ นี่ เห็นใครมาเดินในฝันคุณบ้างรึเปล่า คุณตำรวจ
บอกผมสิว่าเกิดอะไรในประภาคารนั่น
บอกผมสิ
การผ่าตัดสมอง
แบบเปิดสมองแล้วดูว่าเกิดอะไรขึ้น ถ้าเราเอาไอ้นี่ออก
เรียนรู้จากวิธีการของนาซี
นั่นเป็นที่ที่พวกเขาสร้างภูติผี
มีใครบนเกาะนี้บ้างที่รู้เรื่องนี้
ทุกคนเลย
ไม่เอาน่า พยาบาล บุรุษพยาบาลก็รู้เหรอ
- พวกนั้นไม่น่าจะรู้... - ทุกคน
คุณอยู่ที่นี่ไม่ได้
พวกนั้นคิดว่าฉันตาย คิดว่าฉันจมน้ำ
ฉันกลัวว่าถ้าพวกเขามาตามหาคุณ เขาอาจเจอฉัน
ฉันขอโทษนะ แต่คุณต้องไป
ผมจะกลับมาช่วยคุณ
ฉันไม่อยู่ที่นี่หรอก กลางวันฉันจะย้ายไปเรื่อยๆ เปลี่ยนที่ใหม่ทุกคืน
แต่ผมจะตามหาคุณ จะพาคุณออกไปจากเกาะนี้
คุณไม่ได้ยินที่ฉันพูดเหรอ
ทางเดียวที่จะออกไปจากที่นี่ได้คือเรือข้ามฟาก พวกเขาคุมมันไว้
คุณไม่มีทางได้ไปจากที่นี่แน่
ผมมีเพื่อน
ผมอยู่กับเขาเมื่อวาน แต่เราพลัดกัน
คุณเห็นเขามั้ย
คุณตำรวจ
คุณไม่มีเพื่อนหรอก
อยู่นี่เอง
เรากำลังสงสัยกันว่าเมื่อไหร่คุณจะโผล่มา
นั่งสิ
ไม่เอาน่า
เดินเล่นไปเรื่อยๆ ใช่มั้ย
ผมแค่ดูสถานที่
ชอบของขวัญชิ้นล่าสุดของพระเจ้ารึเปล่า
- อะไรนะ - ของขวัญของพระเจ้า
ความรุนแรง
ตอนผมลงมาข้างล่าง ผมเห็นต้นไม้ในห้องนั่งเล่นของผม
มันเอื้อมมาหาผมเหมือนเป็นมือศักดิ์สิทธิ์
พระเจ้าชอบความรุนแรง
- ผมไม่ทันสังเกต - คุณสังเกตแน่
ไม่งั้นทำไมถึงได้มีความรุนแรงมากมายนักล่ะ มันอยู่ตัวเรา คือสิ่งที่เราเป็น
เราทำสงคราม เผาของสังเวย
ทั้งปล้น ทั้งโกง ฉีกเนื้อพี่น้องของเราเอง
ทำไมล่ะ เพราะพระเจ้ามอบความรุนแรง มาให้เราใช้ในนามของพระองค์
ผมนึกว่าท่านมอบศีลธรรมให้เรา
ไม่มีศีลธรรมอะไรที่บริสุทธิ์เหมือนพายุนี้หรอก
ศีลธรรมไม่มีอยู่จริง
มีแต่ว่าความรุนแรงของฉัน จะเอาชนะความรุนแรงของคนอื่นได้มั้ย
- ผมไม่ใช่คนรุนแรง - ใช่สิ
คุณก็รุนแรงเหมือนคนพวกนั้น
ผมรู้เพราะผมก็เป็นคนแบบนั้น
ถ้าระเบียบของสังคมถูกยกเลิก
และผมเป็นคนเดียวที่ยืนขวาง ระหว่างคุณกับอาหาร
คงคงเอาหินทุบกระโหลกผม แล้วก็กินเนื้อผม
ใช่มั้ย
คอว์ลีย์คิดว่าคุณไม่มีอันตราย คิดว่าคงคุมคุณได้
แต่ผมรู้ดี
- คุณไม่รู้จักผม - แต่ผมรู้
- ไม่ คุณไม่รู้ คุณไม่รู้จักผมเลย - ผมรู้จักคุณดี
เรารู้จักกันและกันมาร้อยๆ ปีแล้ว
ถ้าผมเอาฟันขย้ำลูกตาคุณตอนนี้
คุณจะหยุดผมได้ ก่อนผมจะทำให้คุณตาบอดรึเปล่า
ก็ลองดูสิ
ใจกล้าจริงๆ
ประตูต้องล็อคตลอดเวลา
ไม่ต้องห่วง เราจะพาคุณกลับไปที่ห้อง
- ก็ไม่เชิง - ที่ฉันเห็นมา
โอเค
คุณไปไหนมา
เตร็ดเตร่ไปเรื่อยๆ แค่เที่ยวดูเกาะของคุณ
คุณจะกลับแล้วนี่ เราเจอตัวเรเชลแล้ว
- อย่าหันไปมองเขาสิ - แน่นอน
เลิกมองเขาได้แล้ว
- ประชุมใหญ่เหรอ - ใช่
- ไม่เป็นไร... - ก็ไม่ชอบนี่
ปรากฏว่ามีชายนิรนาม
เข้าไปที่แดนซีเมื่อวาน
เล่นงานผู้ป่วยอันตรายคนนึงจนงอม
งั้นเหรอ
แล้วยังคุยกับผู้ป่วยจิตหลอนอยู่เป็นนาน
จอร์จ นอยซ์
จำไม่ได้ว่าจะต้องจำอะไรให้ได้นี่นา
ล็อคประตูให้หมดก็ปลอดภัย
นอยซ์คนที่ว่า คุณว่าเขามีอาการจิตหลอนเหรอ
ขั้นรุนแรงเลย บางครั้งก็เกรี้ยวกราด
ที่จริง เมื่อสองอาทิตย์ก่อน
ผู้ป่วยคนนึงไม่พอใจคำพูดของนอยซ์ และทำร้ายเค้าเจ็บหนัก
บุหรี่มั้ย
ไม่ละ ขอบคุณ ผมเลิกสูบแล้ว
- คุณจะนั่งเรือข้ามฟากกลับเหรอ - แน่นอน
ผมว่าเรามาที่นี่ก็เพื่อ... ก็เลย
"เรา" เหรอ คุณตำรวจ
พูดถึงเรื่องนี้ คุณเห็นเขามั้ย หมอ
ใคร
คู่หูผมไง ชัค
คุณไม่มีคู่หูที่ไหนนะ คุณตำรวจ คุณมาที่นี่ตามลำพัง
ผมสร้างสิ่งที่มีค่าที่นี่
สิ่งมีค่ามักถูกมองในทางผิดๆ บ้างเป็นบางครั้ง
และทุกคนอยากแก้ไข
ผมพยายามทำในสิ่งที่หลายคน รวมทั้งคุณยังไม่เข้าใจ
ผมจะไม่ยอมแพ้ง่ายๆ โดยไม่ทำอะไรหรอก
ผมเข้าใจ
เล่าเรื่องคู่หูให้ผมฟังอีกสิ
คู่หูไหน
ไม่เป็นไร
เธอทำเละเทะ ผมทำความสะอาด เธอก็ทำเละเทะอีก
คุณตำรวจ
จะไปไหนเหรอ
จะออกไปขึ้นเรือข้ามฟากครับ
เกรงว่ามันอีกทางนึงครับ
ถ้าคุณจะรอสักครู่ ผมจะหาคนไปส่งคุณให้
- นี่อะไร หมอ อะไร - แค่ยากล่อมประสาท
- กันไว้ก่อน - กันไว้ก่อน
ทำไม จะฆ่าผมเหรอ คุณตำรวจ
คิดว่าคุณควรตายมั้ยล่ะ
เพราะอะไรล่ะ ที่ยั่วยุคุณเหรอ
ขอโทษนะ มีอะไรไม่ยั่วยุคุณบ้างล่ะ
- ข้อคิด คำพูด - นาซี
นั่นก็เหมือนกัน แน่นอน ความทรงจำ ความฝันก็เหมือนกัน
คุณรู้มั้ยคำว่า "ทรอม่า" เป็นภาษากรีกแปลว่าบาดแผล
ความฝัน ภาษาเยอรมันว่ายังไง
รอยแผลสามารถสร้างสัตว์ร้ายได้ และคุณก็...
คุณบาดเจ็บอยู่นะ คุณตำรวจ
คุณไม่เห็นด้วยเหรอว่าเวลาที่เห็นสัตว์ร้าย
เราต้องหยุดมัน
เห็นด้วย
- ผมเห็นด้วย - ใช่
ใช่
บอกแล้วว่าคงใช้เวลาสักชั่วโมง
ใช่ บอกไปรึเปล่าว่าเราจะทำชั้นหนึ่ง
นายเข้าเวรมานานแค่ไหนแล้ว
- 18 ชั่วโมงรวด - รวยเเน่
ทำอะไรน่ะ ที่รัก
- คุณต้องไปขึ้นเรือข้ามฟาก - ไม่
ไม่นะ อย่า
ใช่
ถ้าคนทั้งโลกคิดว่าชัคตายแล้ว เขาก็เหมาะที่สุดที่จะเอามาทดลอง
มีที่เดียวที่พวกนั้นจะพาเขาไป
ถ้าไปที่นั่น คุณก็จะตาย
เขาเป็นคู่หูผม ถ้าพวกนั้นทำร้ายเขา
ถ้าพวกนั้นกักตัวเขาไว้ ผมต้องไปช่วยเขาออกมา
ผมปล่อยให้คนอื่นตายอีกไม่ได้
อย่าไปเท็ดดี้ ขอร้องละ
- ขอเถอะนะ อย่าทำแบบนี้ อย่าไป - ผมขอโทษ ที่รัก
ผมขอโทษ
ผมรักมันมากเพราะคุณเป็นคนให้ผม
แต่ความจริงคือว่า
มันเป็นเนคไทที่น่าเกลียดสุดๆ
ไม่
อย่าขยับ อยู่นิ่งๆ
จะฆ่าผมเหรอ
เปล่า ฉันไม่ฆ่านายหรอก
ทำไมคุณถึงตัวเปียกอย่างนี้ล่ะ ที่รัก
- ว่าไงนะ - คุณก็รู้ดีว่าผมพูดว่าอะไร
อ้อ ปืนนั้นไม่มีลูกนะ
นั่งลงสิ
ให้ตายสิ ไปเช็ดตัวซะ เดี๋ยวก็เป็นหวัดหรอก
ก็ได้
คุณทำร้ายยามหนักแค่ไหน
ผมไม่รู้คุณพูดเรื่องอะไร
ใช่ เขาอยู่ที่นี่
ให้หมอชีฮานตรวจคนของคุณ ก่อนจะส่งเขาขึ้นมา
หมอชีฮานนั่งเรือข้ามฟากกลับมาเมื่อเช้าเหรอ
ก็ไม่เชิง
คุณระเบิดรถผม ผมรักรถคันนั้นมาก
เสียใจที่ได้ยินอย่างนั้นนะ
อาการสั่นแย่ลงใช่มั้ย
แล้วอาการหลอนล่ะ
ออกไปซะ เท็ดดี้
ที่นี่จะเป็นที่สุดท้ายของคุณ
ไม่เลว
- มันจะแย่ลง - ผมรู้
หมอโซแลนโดบอกผมเรื่องยาหลอนประสาท
งั้นเหรอ มันเกิดขึ้นเมื่อไหร่
ผมพบเธอ หมอ ในถ้ำตรงหน้าผา
แต่คุณไม่มีวันจับเธอได้แน่
ผมไม่สงสัยหรอก ในเมื่อเธอไม่มีตัวตนจริงๆ
อาการหลอนของคุณรุนแรงกว่าที่ผมคิด
แล้วคุณก็ไม่ทานยากล่อมประสาท
ที่จริงตอนนี้คุณไม่ทานยาอะไรเลย
งั้นนี่มันอะไร นี่มันเรื่องบ้าอะไร
ลงเเดง
ลงเเดงเหรอ จากอะไร
ผมไม่ได้ดื่มอะไรตั้งแต่มาถึงเกาะนี่
โคลโพรมาซีน
ผมไม่เชื่อทางเภสัชศาสตร์เท่าไร แต่ว่าในกรณีของคุณ...
- โคลโพรมาอะไรนะ - โคลโพรมาซีน
ยาเดียวกับที่เราให้คุณกินมาตลอด 24 เดือน
สองปีที่ผ่านมา คุณ...
คุณให้คนแอบเอายาให้ผมกินที่บอสตันงั้นเหรอ
ไม่ใช่ที่บอสตัน
ที่นี่
คุณอยู่ที่นี่มาสองปีแล้ว คุณเป็นคนไข้ที่โรงพยาบาลแห่งนี้
หลังจากทุกอย่างที่ผมเห็นที่นี่นะ หมอ
คุณคิดจริงๆ เหรอว่า จะทำให้ผมเชื่อได้ว่าตัวเองเป็นบ้า
รู้มั้ยทุกวันนี้ผมต้องจัดการกับคนแบบไหน
ผมเป็นตำรวจศาลของสหรัฐฯ นะ ให้ตายสิ
คุณเคยเป็นต่างหาก
นี่ไงใบรับคนไข้ที่คุณบุกเข้าไปเอามาจากแดนซี
หลักฐานของคนไข้หมายเลข 67
ถ้าคุณไปถึงแผ่นดินใหญ่
คุณจะเปิดโปงที่นี่
เดี๋ยว มันมาจากไหน คุณเอามา...
แต่ถึงกระนั้น คุณก็ไม่มีเวลาดูหลักฐานนี่
อ่านซะตอนนี้ซิ
เอาเลย
"คนไข้ฉลาดมาก มีอาการจิตหลอนขั้นรุนแรง เป็นทหารผ่านศึกที่ได้รับเหรียญตรา
"เคยร่วมในการปลดปล่อยที่ดาคาว
"อดีตตำรวจศาลของสหรัฐฯ ชอบใช้ความรุนแรง
"ไม่สำนึกต่ออาชญากรรมที่เขาทำ เพราะเขาไม่เคยยอมรับว่าอาชญากรรมนั้น...
"เคยเกิดขึ้น
"แต่งเรื่องขึ้นมาในจิตนาการ
"เพื่อจะได้ไม่ต้องเผชิญกับความจริงที่ได้ทำลงไป"
ผมเบื่อเรื่องไร้สาระเต็มแก่แล้ว
คู่หูผมอยู่ไหน ชัคอยู่ไหน เขาอยู่ไหน
งั้นลองอีกวิธี
ภรรยาคุณชื่อสกุลเดิมว่า ชานาล ถูกต้องมั้ย
อย่าพูดถึงเธอเด็ดขาด อย่าพูด...
ผมเกรงว่าต้องพูด
เอ็ดวาร์ด แดเนียลส์ แอนดรูว์ เลดดิส
เรเชล โซเเลนโด โดโลเรส ชานาล
สังเกตเห็นความเหมือนอะไรจากทั้งสี่ชื่อนี่มั้ย กฎสี่ของคุณยังไงล่ะ
แอนดรูว์ คุณเห็นอะไร
ถ้าคุณทำอะไรคู่หูของผม หมอ นั่นคือการกระทำผิดต่อ...
มีสมาธิหน่อย แอนดรูว์ คุณเห็นอะไร
ชื่อเหล่านี้มีตัวอักษรเหมือนกัน
เอ็ดวาร์ด แดเนียลส์มีตัวอักษร 13 ตัว เหมือนแอนดรูว์ เลดดิส
เรเชล โซแลนโด กับโดโลเรส ชานาลก็เหมือนกัน
ชื่อทั้งสี่แค่สลับอักษรกันเท่านั้น
วิธีของหมอใช้ไม่ได้ผลกับผมแน่
คุณมาที่นี่เพื่อหาความจริง นี่ไงล่ะความจริง
คุณชื่อแอนดรูว์ เลดดิส
คนไข้คนที่ 67 ที่แอชคลิฟคือคุณไงล่ะ แอนดรูว์
เหลวไหล
คุณมารักษาตัวที่นี่ตามคำสั่งศาล เมื่อ 24 เดือนก่อน
อาชญากรรมที่คุณทำมันแย่มาก จนคุณให้อภัยตัวเองไม่ได้
คุณจึงต้องสร้างตัวตนใหม่ขึ้นมา
ก็ได้
มาพูดความจริงกันดีกว่า ตกลงมั้ย
คุณสร้างเรื่องให้ตัวเองไม่ใช่ฆาตกร
คุณเป็นวีรบุรุษ ยังเป็นตำรวจศาล
ที่มาอยู่แอชคลิฟนี่ก็เพราะคดีหนึ่ง
และคุณก็ค้นพบการสมคบคิด เพื่อที่ว่าไม่ว่าเราจะบอกอะไรคุณ
ว่าคุณเป็นใคร คุณทำอะไรไปบ้าง คุณก็จะปฏิเสธได้ว่ามันคือการโกหก แอนดรูว์
ผมชื่อเอ็ดวาร์ด แดเนียลส์
ผมได้ยินเรื่องเพ้อฝันของคุณมาสองปีแล้ว ผมรู้รายละเอียดทุกอย่าง
คนไข้ที่ 67 พายุ
เรเชล โซแลนโด คู่หูที่หายไปของคุณ ความฝันที่คุณมีทุกคืน
คุณเคยอยู่ที่ดาคาว แต่คุณไม่ได้ฆ่าทหารยามสักคน
ผมก็อยากปล่อยให้คุณอยู่ในโลกแห่งความฝันนั่น
จริงๆ นะ
แต่คุณเป็นคนรุนแรง คุณได้รับการฝึกมา คุณเป็นคนอันตราย
คุณเป็นคนไข้ที่อันตรายที่สุดที่เรามี
คุณทำร้ายบุรุษพยาบาล ทหารยาม คนไข้อื่นๆ
สองอาทิตย์ก่อน คุณทำร้ายจอร์จ นอยซ์
ไม่ๆ ผมรู้นะว่าคุณทำงานยังไง หมอ
- คุณสั่งให้คนซ้อมนอยซ์ - ผมไม่ได้ทำ
บอกเหตุผลมาข้อหนึ่งสิ ผมจะแตะต้องเขาทำไม
เพราะเขาเรียกคุณว่าเลดดิส
คุณจะทำทุกอย่างเพื่อไม่เป็นเขา
ผมมีบันทึกบทสนทนาของคุณกับนอยซ์เมื่อวาน
"เพื่อตัวคุณเองต่างหาก แล้วก็เลดดิส มันก็แค่นั้นแหละ"
ไม่ เขาหมายความว่ามันเพื่อผมกับเลดดิส
ตอนที่คุณถามเขาว่าหน้าเขาไปโดนอะไรมา
เขาว่า ผมถอดคำพูดมานะ "คุณเป็นคนทำ"
ไม่ใช่ เขาหมายความว่ามันเป็นความผิดของผม
คุณเกือบฆ่าเขา
พัศดีกับคณะกรรมการบริหาร กำลังตัดสินใจว่าต้องทำอะไรสักอย่าง
เราตัดสินใจว่า
ถ้าเราทำให้สติคุณคืนมาไม่ได้ ณ ตอนนี้
เราจะใช้วิธีการที่ถาวร เพื่อไม่ให้คุณทำร้ายใครได้อีก
พวกเขาจะผ่าสมองคุณ แอนดรูว์ คุณเข้าใจมั้ย
ผมเข้าใจ
ผมเข้าใจดี
ถ้าผมไม่เออออไปกับคุณ
หมอเนห์ริงจะทำให้ผมกลายเป็นผี
แล้วคู่หูผมล่ะ
คุณจะบอกสำนักงานตำรวจศาล ว่าเขาคือกลไกป้องกันตัวเหรอ
หวัดดี เจ้านาย
นี่มันเรื่องบ้าบออะไรกัน
นายทำงานให้เขาเหรอ
ขอโทษที มันไม่มีทางอื่น
ต้องมีคนอยู่กับคุณ คอยดูให้คุณปลอดภัย
นายเฝ้าดูฉันมาตลอดสินะ
จับตาดูฉันทุกนาที
นายเป็นใคร นายเป็นใคร บอกมา
จำผมไม่ได้เหรอ แอนดรูว์
ผมเป็นจิตแพทย์หลักที่ดูแลคุณ มาตลอดสองปีที่ผ่านมา
ผมเลสเตอร์ ชีฮานไง
- ฉันบอกนาย... เรื่องเมียฉัน ฉัน... - ใช่
ฉันไต่หน้าผาลงไปเพื่อตามหานาย ฉันเชื่อใจนาย
ฉันเสี่ยงทุกอย่างเพื่อตามนายมาที่นี่ ทุกอย่าง
ผมรู้ เจ้านาย
เวลาของเราใกล้หมดแล้ว แอนดรูว์
ผมสัญญากับคณะกรรมการบริหาร
ว่าผมสามารถสร้างการแสดงบทบาทสมมติ
ที่ไม่มีใครเคยใช้มาก่อนในการบำบัดจิต มันจะนำคุณกลับมา
ผมคิดว่าถ้าเราปล่อยให้คุณเล่นไป
เราจะทำให้คุณเห็นได้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ยังไง
คุณได้เป็นอิสระอยู่ที่นี่สองวัน
บอกผมสิว่าการทดลองของนาซีอยู่ที่ไหน
ห้องผ่าตัดซาตานน่ะ
แอนดรูว์ ฟังนะ
ถ้าเรารักษาคุณไม่ได้
ทุกสิ่งที่เราทำมาที่นี่จะสูญไปด้วย ทุกอย่างเลย
เรากำลังทำสงครามแนวหน้าอยู่นะ เพื่อน
ตอนนี้อยู่ที่คุณคนเดียว
- อย่าขยับนะ อย่าขยับ - แอนดรูว์ แอนดรูว์ อย่านะ
ผมชื่อเอ็ดวาร์ด แดเนียลส์
ปืนนี้มีลูกแน่ ผมกะน้ำหนักได้
ผมเข้าใจ นั่นปืนคุณเหรอ คุณตำรวจ แน่ใจเหรอ
มีตัวย่อชื่ออยู่ด้านข้าง
ลำกล้องปืนมีรอยบุบ จากตอนที่ฟิลลิป สแตคส์ยิงผม
เรื่องนี้คุณล้างสมองผมไม่ได้หรอกคุณหมอ
ลั่นกระสุนเลยสิ
เพราะนั่นจะเป็นทางเดียวที่คุณจะได้ออกจากเกาะนี้
อย่าเลยนะ แอนดรูว์
ปืนผม
พวกคุณทำอะไรกับปืนของผม
มันเป็นปืนของเล่นแอนดรูว์
ที่เราพูดเป็นความจริง
โดโลเรสเสียสติ มีอาการคุ้มคลั่งสลับหดหู่ อยากฆ่าตัวตาย
คุณเมาแล้วตีตัวออกห่าง ไม่สนใจที่คนอื่นพยายามบอก
คุณย้ายไปบ้านริมทะเลสาบ
หลังจากเธอจงใจเผาอพาร์ทเมนต์
- คุณ... - โกหก
- แอนดรูว์ หยุดนะ อย่า - แกมอมยาฉันด้วยบุหรี่
- ทุกอย่างที่แกทำมันเรื่องโกหก - แอนดรูว์
ลูกๆ คุณไง แอนดรูว์ ลูกๆ คุณ
ไซม่อน เฮนรี่
ผมไม่เคยมีลูก
ภรรยาคุณจับลูกๆ กดน้ำที่ทะเลสาบ
แล้วนี่ก็เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่คุณฝันถึง
ทุกคืน
ผมไม่เคยมีลูกสาว
คนที่บอกคุณครั้งแล้วครั้งเล่า ว่าคุณน่าจะช่วยชีวิตเธอไว้ได้
น่าจะช่วยพวกเขาทุกคนไว้ได้
ลูกสาวคุณ เธอชื่อเรเชล
คุณจะปฏิเสธว่าเธอเคยมีชีวิตอยู่ด้วยเหรอ
แอนดรูว์ คุณจะทำอย่างนั้นเหรอ
เสียใจด้วยนะที่รัก
ฉันบอกแล้วว่าอย่ามาที่นี่
ฉันบอกแล้วว่าที่นี่จะเป็นที่สุดท้ายของคุณ
ผมกลับมาแล้ว
เจอเขานอกโอกลาโฮม่า
ผมแวะ 10 ที่ได้มั้ง ระหว่างที่นี่กับทัลซ่า
ผมคงหลับได้เป็นอาทิตย์
โดโลเรส
เขาว่า "ยกเตียงขึ้นแล้วเดินไป" แต่พระเจ้า
โดโลเรส
เขาว่า "ยกเตียงขึ้นแล้วเดินไป" ให้อภัยต่อบาป แต่พระเจ้าล่ะ
โดโลเรส
ที่รัก
ทำไมคุณถึงตัวเปียกอย่างนี้ล่ะ
ฉันคิดถึงคุณ
ฉันอยากกลับบ้าน
คุณก็อยู่บ้านแล้วนี่
ลูกๆ ล่ะ
ไปโรงเรียน
วันนี้วันเสาร์นะ ที่รัก
ไม่มีโรงเรียนไหนเปิดวันเสาร์หรอก
โรงเรียนฉันเปิด
พระเจ้า
พระเจ้า พระเจ้า
พระเจ้า ไม่
ไม่นะ ไม่
ไม่นะ ได้โปรดเถอะ พระองค์
ได้โปรดเถิดพระองค์ ไม่
ไม่นะ
ไม่
ลูก
พาลูกๆ ไปที่โต๊ะอาหารเถอะ แอนดรูว์
เช็ดตัวพวกเขาให้แห้ง แล้วก็เปลี่ยนเสื้อผ้าให้พวกเขา
ลูกๆ จะได้เป็นตุ๊กตามีชีวิตของเรา
พรุ่งนี้เราจะได้พาพวกแกไปปิคนิค
ถ้าคุณเคยรักผมนะ โดโลเรส หยุดพูดเถอะ
ฉันรักคุณ
ปล่อยฉันเป็นอิสระที
ที่รัก
เราจะอาบน้ำให้ลูก
- ผมรักคุณนะ ที่รัก - ฉันก็รักคุณ
- ฉันรักคุณมาก - รักมาก
ฉันรักคุณ ฉัน...
ที่รัก
แอนดรูว์
แอนดรูว์ ได้ยินผมมั้ย
เรเชล
เรเชล เรเชล
เรเชล
เรเชลไหน
เรเชล เลดดิส
ลูกสาวของผม
ทำไมคุณถึงอยู่ที่นี่
เพราะผมฆ่าเมียตัวเอง
ทำไมคุณถึงทำแบบนั้นล่ะ
เพราะเธอฆ่าลูกของเรา
เธอบอกให้ผมปล่อยเธอไป
- ใครคือเท็ดดี้ แดเนียลส์ - เขาไม่มีตัวตน
เรเชล โซแลนโด ก็ไม่มีตัวตน ผมสร้างพวกเขาขึ้นมา
ทำไม
เราต้องได้ยินคุณพูดออกมา
หลังจากที่เธอพยายามฆ่าตัวตายครั้งแรก
โดโลเรสบอกผมว่าเธอ...
เธอมีแมลงอยู่ในสมองของเธอ
เธอรู้สึกว่ามันเต้นตุบๆ อยู่ในกะโหลก
แล้วก็ดึงโน่นดึงนี่เพื่อความสนุก
เธอบอกผมอย่างนั้น
เธอบอกผมแล้ว แต่ผมไม่ฟัง
ผมรักเธอมาก
ทำไมคุณต้องสร้างคนพวกนั้นขึ้นมา
เพราะผมรับไม่ได้ที่โดโลเรสฆ่าลูกของเรา
ผม...
ผมก็ฆ่าลูกเพราะผมไม่ได้พาเธอไปรักษา
ผมเป็นคนฆ่าลูกๆ
ผมกลัวอย่างนี้นะ แอนดรูว์
เราเคยทำสำเร็จแล้วครั้งนึง เมื่อเก้าเดือนก่อน
แต่คุณออกอาการอีก
- ผมจำไม่ได้ - ใช่
คุณออกอาการอีก แอนดรูว์
เหมือนเทปที่เล่นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไม่มีวันหยุด
หวังว่าที่เราทำที่นี่จะเพียงพอ
ที่จะหยุดไม่ให้มันเกิดขึ้นอีก
แต่ผมต้องรู้ว่าคุณยอมรับความจริง
คุณตามผมมาใช่มั้ย หมอ
คุณต้องการช่วยผม ทั้งๆ ที่คนอื่นไม่ช่วย
ผมชื่อแอนดรูว์ เลดดิส
ผมฆ่าภรรยาตัวเองเมื่อฤดูใบไม้ผลิ ปี 1952
- วันนี้เป็นไงบ้าง - ก็ดี
- คุณล่ะ - ไม่มีอะไรให้บ่น
- ยังไงต่อ - คุณบอกผมสิ
เราต้องออกไปจากที่นี่ ชัค ต้องกลับไปแผ่นดินใหญ่ให้ได้
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นที่นี่ มันแย่มาก
ไม่ต้องห่วง คู่หู พวกนั้นจับเราไม่ได้หรอก
ใช่ เราฉลาดเกินไปสำหรับพวกเขา
ใช่ เราฉลาด จริงมั้ย
รู้มั้ยที่นี่ทำให้ฉันคิดว่า...
อะไรเหรอ เจ้านาย
อะไรจะแย่กว่า
การมีชีวิตอยู่เยี่ยงสัตว์ร้าย หรือตายเยี่ยงคนดี
เท็ดดี้
Thai
Ocr by Salsa Santana 5 Jan 2015